تدارک جنگ بزرگ

گریس هال سل

 معرفي كتاب


عنوان كتاب: تدارک جنگ بزرگ
نام نويسنده: گریس هال سل
نام مترجم : خسرو اسدی
انتشارات: باشگاه انديشه
تاريخ انتشار: ويراست اول- اردیبهشت ماه 1384
تهیه و تنظیم : خداداد ظهرابي كلانتري

چکیده :
با توجه به ظهور مسيحيت بنيادگرا در كشور آمريكا و جنگ آمريكا عليه عراق، نظريه‏ پردازان مسيحى همچون جرى فالول، مورگان استرانگ، گرى‏ فريزر و ... نظرات خود را - كه غالباً مبتنى بر مكاشفات يوحنّا (بخش پايانى كتاب مقدس) است - به مخاطبان القا مى‏كنند و از طرفى جنگ عراق را شاهدى بر تحقّق پيشگويي هاى كتاب مقدس (انجيل) مى‏دانند و سعى مى‏كنند تا بدين‏وسيله ديدگاه هاى راست مسيحى را تبليغ و حقانيّت خود را به جهانيان عرضه دارند. در اين كتاب با واژگانى همچون آرماگدون، جنگ آخرالزمان، ضد مسيح، ايده هزاره، راست مسيحى آشنا خواهيم شد و همچنين نگاهى كوتاه به نظرات آنها در مورد جنگ عراق و چگونگى تحقق پيشگوئي ها در بخش مكاشفات كتاب مقدس خواهيم داشت.
مجموعة حاضر شامل بخش‌هاي زير مي‌باشد:
- نبرد هارمجدّون
- پايان نزديك است‏
- رستگار شدگان "ربوده" خواهند شد
- ريگان: برای يك هارمجدون واقعی مسلح شويم‏
- آيا ريگان به اين مطلب اعتقاد دارد؟
- پی نوشت ها
فهرست مطالب
- نبرد هارمجدّون
- پايان نزديك است‏

 
از سال 1980، اين عادت در من پيدا شده است كه هر يكشنبه، برنامه «ساعت بشارت انجيل كهن» فال ول را در تلويزيون بگيرم.
براى آنكه مطالب بيشترى درباره خداشناسى هار مجدون فال ول بدانم و دريابم كه پيروانش تا چه اندازه مانند خودش فكر مى‏كنند، در سال 1983، در گشت مسافرتى به سرپرستى او به سرزمين قدس، نام¬نويسى كردم.
من يكى از 630 نفر مسيحى‏اى بودم كه از نيويورك به تل آويو پرواز كرديم. در آنجا ما را به گروه¬هاى حدود 50 نفرى تقسيم كردند. به هر يك از گروه¬ها يك اتوبوس و يك راهنماى اسراييلى اختصاص داده شده بود. ما پس از يك استراحت شبانه با اتوبوس¬هايمان به راه افتاديم.
حالا در اين سفر كوتاه، شما هم با من همراه شويد:
براى اينكه به دره مجدو برويم، از تل آويو حدود 55 مايل به طرف شمال سفر ‏مي¬كنيم. به محلى مى‏رسيم كه در 20 مايلى جنوب - جنوب شرقى حيفا، قرار دارد و فاصله آن از درياى مديترانه، حدود 15 مايل است. پس از پياده شدن از اتوبوس، با كلايد، يك مدير اجرايى بازرگانى بازنشسته از مينياپوليس كه سال¬هاى آخر دهه 60 سالگى خود را مى‏گذراند، همگام مى‏شوم. كلايد، فارغ¬التحصيل كالج است و در جنگ دوم جهانى، در ارتش آمريكا با درجه سروانى، در آفريقاى شمالى و اروپا خدمت كرده و به خاطر فرماندهى هوشمندانه سربازانش و شجاعت شخصى¬اش در زير آتش دشمن، به گرفتن نشان افتخار مفتخر شده است. قدى دارد در حدود شش پا و هيكلى مناسب كه آن را نتيجه خدمتش در ارتش مى‏داند.
همسر كلايد دو سال پيش درگذشته است و به همين جهت در اين سفر تنهاست. سر و وضعش تميز و مرتب است. با شلوارى پشمى، پيراهنى سفيد، كراوات مناسب و كت كشمير؛ سرى دارد پرمو كه تنها بخشى از آن خاكسترى شده است.
فاصله كوتاهى تا يك تل يا پشته كوچك، پياده طى مى‏كنيم. اين تپه‏اى است مصنوعى كه از لايه‏هاى مختلف برجا مانده از گياهان و جانوران و يا جامعه‏هاى باستانى كهن پوشيده شده است.
كلايد توضيح مى‏دهد: «زمانى در اينجا يك شهر قديمى كنعانى قرار داشته است» و اضافه مى‏كند كه ما در لبه جنوبى فضاى بزرگ گسترده و هموار دشت اسدرالون (2) قرار داريم كه در كتاب مقدس «دره جزرال» هم گفته شده است.
در زمان¬هاى قديم مجدو شهر بسيار مهمى بود. اين شهر در محل تقاطع دو جاده مهم استراتژيك نظامى و كاروان رو قرار داشت.
كلايد، اين كهنه سرباز از تاريخ¬دان مى‏گويد: «جاده ماريس، يعنى جاده باستانى ساحلى كه مصر را از راه مجدو، به دمشق و مشرق مربوط مى‏ساخت، از اين دره مى‏گذشت.»
مى‏گويم: «پس با اين توصيف، اين محل هميشه ميدان جنگ بوده است؟»
كلايد پاسخ مى‏دهد: «بله، برخى از تاريخ¬نويسان اعتقاد دارند كه در اينجا بيش از هر جاى ديگر در جهان، جنگ روى داده است. فاتحان كهن هميشه مى‏گفتند، هر فرماندهى كه مجدو را داشته باشد، در برابر همه مهاجمان پايدارى مى‏كند.»
«شما در صحيفه يوشع بن نون (باب 12، آيه 21)(3) مى‏خوانيد كه چگونه يوشع و اسراييليان، در اينجا كنعانيان را شكست دادند و در «كتاب داوران» باب چهارم و پنجم مى‏خوانيد كه دو قرن پس از آن نيروهاى اسراييلى در زير فرماندهى دبوره و باراق، در نبردى بر سيسرا سردار كنعانيان چيره شدند.» (4)
«و بعد چنانكه مى‏دانيم، شاه سليمان اين شهر را مستحكم ساخت و به مركزى براى اسب¬ها و ارابه¬هايش بدل كرد.
حتى در طى سال¬هاى عمر من هم در اينجا نبردهاى مهمى داشته‏ايم. نزديك به پايان نخستين جنگ جهانى، در سال 1918، ژنرال انگليسى آلن بى، درست در همين جا در مجدّو، به پيروزى قاطعى بر ترك¬ها دست يافت.»
همه عضوهاى گروه ما، به پياده¬روى خود تا يك نقطه مناسب ادامه مى‏دهيم و سپس در نقطه‏اى كه بر همه دره جزدال كه به سوى شمال غربى تا دوردست اشراف دارد، غرق تماشا مى‏شويم.
كلايد با صداى هيجان¬زده‏اى مى‏گويد: «و سرانجام، حالا دارم ميدان آخرين نبرد بزرگ را تماشا مى‏كنم!»
مى‏پرسم: اما آخر شما از كجا مى‏دانيد كه نبرد نهايى در اينجا روى خواهد داد؟
- «شما همين اسم - يعنى مجدّو - را بگيريد، كلمه عبرى هار، يعنى كوه را به آن اضافه كنيد. اين دو كلمه به شما هارمجدّو را مى‏دهد كه ما هارمجدّون ترجمه مى‏كنيم.»
در حالى كه او صحبت مى‏كند، من مى‏كوشم استدلال او را، با جستجوى هار يا كوه دنبال كنم؛ اما كوهى پيدا نمى‏كنم. با وجود اين، چون دره روبروى خودمان را مى‏توانم ببينم، پس نقطه مناسبى كه روى آن ايستاده‏ايم، به آسانى مى‏تواند هار (كوه) تلقى بشود. اما با همه اينها، آيا هارمجدّو - كه كلمه كلمه به معنى كوه مجدو است - به يك محل دلالت مى‏كند يا يك رويداد؟
كلايد، كمى با بى¬حوصلگى پاسخ مى‏دهد: «نه، نه، اين ميدان نبردى است كه همه ملت¬ها در آن درگير مى‏شوند. اين آخرين نبرد ميان نيروهاى نيكى و نيكوكارى به رهبرى مسيح و نيروهاى شيطانى به رهبرى دجال خواهد بود.»
من، مانند ميليون¬ها مردم ديگر، سخن كلايد را باور مى‏كنم. من هميشه چيزهايى درباره هارمجدّون شنيده بودم، اما با همه شنيدن¬هاى اين واژه، اشتقاق آن را نمى‏دانستم. پرسيدم كه آيا درباره اين واژه هارمجدّون مطالب زيادى خوانده‏ايد؟
- «مى‏دانيد، واژه هارمجدّون تنها يك بار در انجيل آمده است؛ يعنى درست همان كه در كتاب مكاشفه يوحنا باب شانزدهم، آيه 16 آمده است و سپس اين آيه مختصر را نقل مى‏كند:
«و ايشان را به موضعى كه آن را در عبرانى هارمجدّون مى‏خوانند، فراهم آوردند.»
از آنجا كه اين واژه در زندگى ما نقش چنين با اهميتى دارد، اميدوارم بتوانم اشتقاق آن را پيدا كنم، من آنچه را كه كلايد گفت تكرار مى‏كنم: در كتاب عهد عتيق، هيچ ذكرى از اين واژه نشده است. در كتاب عهد جديد هم تنها يك مورد، يعنى در باب مكاشفه كه گاهى مكاشفات، يا مكاشفه يوحناى قديس هم گفته مى‏شود، آمده است. اما من هنوز سردرگم هستم، در حالى كه در مكاشفه، از «محلى» به نام هارمجدّون صحبت مى‏كند، كلايد اصرار دارد كه هارمجدّون معنى يك نبرد را مى‏رساند.
كلايد مى‏گويد: «يوحناى پيشگو كتاب مكاشفه را نوشته است؛ و چنانكه مى‏دانيم ما از همين اثر يوحنا است كه بيشترين اطلاعات خودمان را از آخرين روزهايى كه داريم مى‏گذرانيم، به دست مى‏آوريم. او تصوير كاملى از آخرين نبردى كه بايد درست در همين محل صورت بگيرد، به دست داده است. به ياد داريد كه او در پيشگويى خود از اين نبرد بزرگ، مى‏نويسد
«و بلدان امت¬ها خراب شد... و هر جزيره گريخت و كوه¬ها ناياب گشت.» و بعد مى‏افزايد:
«خداوند همه چيز را درباره آينده مى‏داند. هيچ چيز را از او گريزى نيست. خداوند از همان آغاز مى‏داند، چه كسى به هاويه خواهد رفت و چه كسى دقيقاَ نخواهد رفت. هنگامى كه خداوند قانون را نازل كرد، دقيقاً مى‏دانست كدام انسان قادر به رعايت آن نخواهد بود.»
من به خودم جرأت داده مى‏پرسم: «خداوند از پيش مى‏داند؟ و از پيش مقرر كرده است؟»
- «شما بايد به خاطر داشته باشيد كه اين از پيش دانستن، تعيين كننده همه چيز نيست. اما آنچه كه خداوند مى‏داند، فراتر از هر حدس و گمان است. آنچه خداوند مى‏داند، با يقين كامل و صددرصد مى‏داند و او همه چيز را مى‏داند.
«در كتاب مكاشفه، خداوند با به كار گرفتن يوحنا، توصيف كاملى از آنچه كه اين جنگ آخرالزمان خواهد بود، به ما مى‏دهد.»
و ادامه مى‏دهد: «يك ارتش 200 ميليونى شرقى در طى يك سال به سمت غرب به حركت درمى¬آيد. اين ارتش به حركت درمى¬آيد و در تغيير مكان خود پرجمعيت‏ترين ناحيه‏هاى جهان را پيش از رسيدن به رودخانه فرات، ويران خواهد ساخت.»
«باب 16 مكاشفه به ما مى‏گويد كه رودخانه فرات خشك خواهد شد و اين به پادشاهان مشرق زمين و مشرقيان، اجازه خواهد داد كه سرزمين اسراييل را درنوردند.» (6)
- تكرار كردم: پادشاه مشرق زمين؟ و ذهن من به سوى سرزمين¬هاى جهان كه در مشرق رود فرات قرار دارند، به پرواز درمى¬آيد. هيچ پادشاهى كه امروز در آن ناحيه حكم¬روايى داشته باشد به ذهنم خطور نمى‏كند. در زمان ما، شاه ايران آخرين پادشاه مشرق رود فرات بود. امروز ديگر هيچ شاهى در آنجا نيست، اما در زمان يوحنا چنين شاهانى وجود داشتند - پس گفتم آيا اين نمايانگر آن نيست كه يوحنا اين سخنان را درباره زمان خودش گفته است، و نه زمان ما؟
كلايد گفت: «نه، نه، شما مى‏توانيد پادشاهان را به معنى رهبران يا سران دولت¬ها بگيريد.»
كلايد كه در همه جا طرفدار جدى تعبير كلمه به كلمه كتاب مقدس است، در اين مورد، خود كلمه كتاب مقدس را قبول ندارد.
حرف او را قطع نمى‏كنم و او به نقل خود ادامه مى‏دهد: «اين پادشاهان - يا رهبران - تمامى ربع مسكون، بزرگترين ارتش تاريخ جهان را درست به اينجا، به مجدّو مى‏آورند.» با چشمان فراخ شده سخن مى‏گويد و چهره‏اش وقتى از فرشته‏اى حرف مى‏زند كه پياله خود را بر نهر عظيم فرات ريخت و آبش خشكيد تا راه ارتش بزرگ پادشاهانى كه از مشرق آفتاب مى‏آيند، از بستر آن باز شود، برق و درخشندگى خاصی ناشى از این پيش¬بينى به خود مى‏گيرد.
اما وقتى سازمان دادن يك ارتش خوب، ارتشى بسيار كوچك¬تر از همه ارتش¬هاى مشرق زمين، تا اين اندازه دشوار باشد، چگونه يك رهبر يا گروهى از رهبران مى‏توانند موفق به بسيج كردن يك ارتش 200 ميليون نفرى بشوند؟
كلايد مى‏گويد: «خوب، روشن است، اين رهبران هدف¬هاى ژئوپليتيك دارند و ارواح شيطانى آنان را به پيش مى‏رانند.»
پرسيدم: ارواح شيطانى؟
- «در اين مورد، اينها همان ارواح شيطانى فرشتگان به خاك افتاده‏اى هستند كه از شيطان در عصيانش در برابر خداوند، پشتيبانى كردند. پس از اينكه اين ارواح شيطانى بر ذهن رهبران جهان مسلط شدند، اين رهبران و ارتش¬هاى جهان، نادانسته به پيادگان آنها تبديل مى‏شوند.»
به نظرم همه چيز دارد به خوبى جفت و جور مى‏شود. براى اينكه مطمئن شوم كه همه چيز را به درستى فهميده‏ام، گفتم: آيا اين دجال است كه اين ارواح شيطانى را در ذهن رهبران جهان جاى مى‏دهد؟ و كلايد تصديق كرد.
كلايد علاوه بر ارواح شيطانى، از «وحش» مكاشفه يوحنا هم صحبت كرد و توضيح داد كه: «وحش، يعنى اينكه اتحاد نيرومندى از ملت¬هاى اروپايى و گروهى از ملت¬ها كه در آخرين روزها به پا خواهند خاست، به وجود خواهد آمد. حالا ما مى‏دانيم كه داريم در عهد آخرالزمان زندگى مى‏كنيم. زيرا پيدايش اتحاد نيرومند ملت¬هاى اروپايى را ديده‏ايم - و اين همان چيزى است كه ما آن را جامعه¬ی اقتصادى اروپا يا بازار مشترك مى‏ناميم. با مطالعه اين پيش‏گويى، ما مى‏توانيم به چشم خود ببينيم كه خداوند همه اين رويدادها را از پيش خبر داده است. (7)
«همه آنچه كه روي دادنش را در جهان امروز مى‏خوانيم، به روشنى نشانگر اين است كه اين پيشگويى به زودى روى خواهد داد.
و در اين نبرد آخرالزمان - كه با مطالعه زكرياى نبى و همين مكاشفه، از آن آگاه مى‏شويم - نيروهاى ملت¬هاى سرتاسر زمين در زير فرمان دجال، بر ضد خداوند ما، عيسى مسيح و قديسان پرافتخارش خواهند جنگيد و چنان¬كه مى‏دانيم، مسيح، در اين خونين‏ترين نبرد تاريخ، آن ميليون¬ها را از ميان خواهند برد و دجال را به قتل خواهد رسانيد.»
كلايد براى اينكه نكته‏اش را اثبات كند، آيه هشتم از باب دوم تسالونيكيان (كتاب عهد جديد) را از بر خواند:
«آنگاه آن بى¬دين - كه كلايد اضافه مى‏كند، منظور از بى¬دين همان دجال است - ظاهر خواهد شد كه عيسى خداوند، او را به نفس دهان خود هلاك خواهد كرد و به تجلى ظهور خويش او را نابود خواهد ساخت.»
من براى كلايد تفسير كردم كه احتمال ندارد مسيحيان جز در مورد بهشت و جهنم، اين اندازه انديشه و كلام را به هارمجدّون اختصاص داده باشند.
هنگامى كه كلايد و من گرم گفتگو هستيم، ديگر كسان گروه ما، با نشستن بر روى سنگ¬ها يا علف¬ها، غرق انديشه درباره اين درۀ داراى مزرعه‏هاى گندم و جو و باغ¬هاى ميوه شده‏اند. در حالى كه اين دره تا اين اندازه ساكت و آرام تا اين اندازه صلح‏آميز به نظر مى‏رسد، رفتار و گفتار كلايد نشانگر آن است كه زير و رو شدن همه جهان در يك انفجار بزرگ، ناگزير به نظر مى‏رسد. او از جزئيات توصيف خودش درباره اين آتش¬سوزى بزرگ، سخت مطمئن به نظر مى‏رسد.
با اين همه، اين جنگ قرار است كه در همين ميدان برابر ما روى دهد - دره‏اى كه چنان كوچك است كه در يك مزرعۀ نيراسكا جاى مى‏گيرد و اگر در يك ايلخى پرورش گاو تگزاس قرار داشته باشد، در آن گم مى‏شود. در حالى كه به سوى اين درۀ كوچك آرام پوشيده از مزرعه‏هاى با سنگ¬چين از هم جدا شده اشاره مى‏كردم، به كلايد گفتم كه اينجا، براى يك چنين جنگ عظيمى، بيش از اندازه كوچك به نظر مى‏رسد.
خيلى جدى گفت: «نه، تانك¬هاى خيلى زيادى را مى‏توان در اينجا جاى داد.»
تكرار كردم، تانك¬ها و همه ارتش¬هاى روى زمين؟
- «بله، همۀ اينها را. اما بايد به خاطر داشته باشيد كه اين بزرگ¬ترين نبردى خواهد بود كه تاكنون روى داده است. چندين ميليون نفر، همين جا خواهند مرد.»
پرسيدم: «و يك جنگ هسته‏اى همين جا، در مجدّو شروع خواهد شد و همۀ دنيا را ويران خواهد كرد؟»
پاسخ داد: «بله، شما اين را در باب سى و هشتم و سى و نهم صحيفه حزقيال نبى مى‏خوانيد. در اين دو باب يك جنگ هسته‏اى توصيف شده است. سپس مى‏گويد: «باران¬هاى سيل¬آسا و تگرگ سخت آتش و گوگرد، تكان¬هاى سختى در زمين پديد خواهند آورد؛ كوه¬ها سرنگون خواهد شد و صخره‏ها خواهد افتاد و جميع حصارهاى زمين منهدم خواهد گرديد، رويارو «در برابر هر گونه وحشت». (8) امكان ندارد كه حزقيال نبى، به چيز ديگرى جز مبادلۀ سلاح¬هاى تاكتيكى هسته‏اى، اشاره كرده باشد.»
اطمينان و يقين كلايد، احساس واقع¬بينى مرا متزلزل مى‏سازد. با اين حال مى‏دانم، او چيزى را مى‏گويد، كه ميليون¬ها آمريكايى، دقيقاً به آن باور دارند.
- پرسيدم: «آيا تصور كلايد از مسيح، شبيه يك ژنرال پنج ستاره‏اى است كه ارتش¬ها را رهبرى مى‏كند؟ و آيا كلام كتاب مقدس را چنان تعبير مى‏كند كه مسيح به عنوان سر فرمانده آن، نيروهايى را كه بر ضد او متحد شده‏اند، با به كار بردن سلاح¬هاى هسته اى، نابود خواهد كرد؟»
- پاسخ داد: «بله، در واقع مى‏توانيم انتظار داشته باشيم كه مسيح، ضربه نخست را وارد كند. او، سلاح نوينى را براى نخستين بار، به كار خواهد برد و اين سلاح، همان اثرهايى را خواهد داشت كه بر اثر يك بمب نوترونى ايجاد مى‏شود. شما مى‏توانيد اين مطلب را در آيه دوازدهم باب چهاردهم كتاب زكرياى نبى بخوانيد، كه مى‏گويد:
- «گوشت ايشان در حالتى كه بر پاهاى خود ايستاده‏اند، كاهيده خواهد شد و چشمانشان در حدقه گداخته خواهد گرديد و زبان ايشان در دهانشان كاهيده خواهد گشت.»
مى‏پرسم، منظور حرف كلايد اين است كه آيا خود مسيح ضربه نخست را خواهد زد؟ كلايد پيش از دادن پاسخ همه، قد شش پايى خودش را روى پاهايش راست مى‏كند و با صداى قوى و سخت صميمى خود مى‏گويد:
«بله، عيسى مسيح به اين زمين باز مى‏گردد تا حكومت الهى را در آن برقرار سازد و اين كار را از ستاد خود در اورشليم، خواهدكرد.»
- و بر سر يهوديانى كه در اسراييل زندگى مى‏كنند، چه خواهد آمد؟
كلايد گفت: «دو سوم يهوديانى كه در اينجا زندگى مى‏كنند، كشته خواهند شد. اين مطلب را مى‏توانيد در آيه‏هاى هشتم و نهم باب سيزدهم كتاب زكرياى نبى بخوانيد.(9) امروزه در حدود 13 ميليون و نيم يهودى در جهان هستند. به اين ترتيب، خداوند به ما مى‏گويد كه 9 ميليون يهودى در اين نبرد، كشته خواهند شد - يعنى بيش از همه¬ی يهوديانى كه توسط نازي¬ها كشته شدند. آن¬قدر خون جارى خواهد شد كه خداوند آن را به چرخشت شراب‏گيرى كه خون آنان را مى‏گيرد، تشبيه مى‏كند. تا مسافت 200 مايل، خون تا به دهانه اسبان، بالا خواهد آمد.»
پرسيدم، چرا كلايد تصور مى‏كند كه خداوند خواستار آن باشد كه يك رشته از عقوبت¬ها را نازل گرداند تا بيشتر مردمان جهان را بكشد و بخش اعظم تمدن ما را نابود كند؟
كلايد گفت: «خداوند، اين كار را بيشتر به خاطر امت قديمى‏اش، يهوديان مى‏كند، خداوند دوران هفت ساله آزمايش سخت را مقرر كرده است تا يهوديان تصفيه شوند، تا وادارشان سازد، روشنايى را ببينند و مسيح را به عنوان نجات دهنده¬ی خود بشناسند.»
اعتراف مى‏كنم كه تعبيرهاى او، مرا سخت گرفتار شبهه كرده است. چرا خداوند بايد يهوديان را، يعنى برگزيده‏ترين در ميان همه¬ی امت¬ها را برگزيده باشد، تنها براى اينكه - بنا بر واژه¬ی همراه با حسن تعبير كلايد- «آنان را تصفيه» كند؟
- «آيا نمى‏بينيد كه خداوند مي¬خواهد آنان در برابر تنها پسرش، خداوندگار ما عيسى مسيح به سجده درآيند؟»
سپس كلايد توضيح مى‏دهد كه خداوند پس از نابود كردن دو سوم اين امت، سرزمين اسراييل را نجات خواهد داد. يعنى اينكه خود شخصاً وارد نبرد هارمجدّون خواهد شد و خداوند همه¬ی آن چيزهايى را كه براى نابودى كسانى كه مصمم به آزادی اسراييل هستند، نيازمند است، در اختيار دارد.»
در ذهن من اين نكته شروع به جا افتادن مى‏كند كه كلايد اسراييل را دوست دارد، اما علاقه‏اى به يهوديان ندارد. به نظر مى‏رسد كه هيچ احساس تأسفى براى آن يهوديان يا ديگرانى كه مى‏گويد كشته مى‏شوند، در او نيست.
«هفت ماه طول خواهد كشيد تا يهوديان زنده¬ی اسراييل بتوانند همه¬ی سربازان كشته شده را دفن كنند» و به عنوان دليل، آيه دوازدهم باب سى و نهم كتاب حزقيال نبى را نقل مى‏كند: «و خاندان اسراييل مدت هفت ماه ايشان را دفن خواهند كرد تا زمين از وجودشان پاك گردد.» (10)
با پذيرش احتمال خطر تكرار سخنم، دوباره پرسيدم، چرا خداوند رحمان بايد بخواهد كه ما سلاح¬هاى هسته‏اى به كار ببريم؟
پاسخ داد: «به خاطر داشته باشيد، انسان دانش خود را و چگونگى ايجاد كردن اين قدرت ويرانگر را، از خداوند كسب كرده است. انرژى هسته‏اى، براى خداوند چيز تازه‏اى نيست و تهديد يك همه¬سوزى هسته‏اى، قادر متعال را غافلگير نخواهد كرد. خداوند در همه¬ی اوقات مى‏داند چند ماهى در درياها و چند ستاره در آسمان¬ها و چند دانه شن در ساحل¬هاى درياها وجود دارد. او خداوند عالم و قادر متعال است. آنچه كه او بخواهد، خواهد شد. هيچ انسان يا امتى نمى‏تواند از تحقق اراده¬ی خداوندى جلوگيرى كند.»
و كلايد با لبخندى مرموز با اين سخنان، حرف خود را به پايان برد: «هنگامى كه مسيح دوباره به زمين بازگردد، از آسمان¬ها به ارض اورشليم نزول خواهد كرد. ملاحظه كنيد، همه¬ی تاريخ مربوط و متمركز است بر امت اسرائيل كه تخم چشم و برگزيده¬ی خداوند دوباره زمان تاريخ بشر را به دست خود مى‏گيرد.»

پايان نزديك است‏
در طى گشت در سرزمين مقدس، من سخنان كلايد را روى نوار ضبط صوت ضبط كردم و وقتى بعدها به آن گوش دادم، آن را بسيار همانند سخنان جرى فال ول و بسيارى از كشيشان معتبر انجيلى پروتستان تلويزيونى ديدم كه مى‏گويند: بى هيچ نرمشى، از پيش چنين مقرر كرده است؛ و بنا به سخن كلايد، خداوند زمام تاريخ بشر را خود به دست مى‏گيرد.
پس از بازگشتم از سفر كوتاه 1983، به تحقيق پرداختم؛ ديگر كشيشان پروتستان انجيلى بنيادگرا در موضوع هارمجدّون، چه مى‏گويند. در سال 1970، بيلى گراهام هشدار داد كه: «جهان اكنون به سرعت دارد به سوى جنگ آخرالزمان هارمجدّون خود نزديك مى‏شود» و «نسل كنونى جوان ما، شايد آخرين نسل در تاريخ باشد.»
گراهام در فرصت ديگرى گفت: «اكنون بسيارى از مردم مى‏پرسند، اين آخرين جنگ آخرالزمان در كجاست؟ ما چه اندازه به آن نزديكيم؟ خوب، محل اين جنگ در غرب رودخانه اردن است، در دشت جزرال، ميان جليله و سامريه. ناپلئون وقتى اين جايگاه سترگ را ديد، گفت: «اين ميدان بزرگ¬ترين نبرد جهان است»، زيرا كه انجيل به ما آموزش مى‏دهد كه جنگ بزرگ آخرالزمان، اين بزرگ¬ترين جنگ تاريخ، در اين بخش جهان روى خواهد داد؛ يعنى در خاورميانه!»
س.س.كريب، رييس پيشين انجمن كشيشان پروتستان انجيلى، در سال 1977 نوشت: «شاه مسيح، ميليون¬ها نظامى گرد آمده توسط ديكتاتور شيطان صفت، دجال را، به سختى تار و مار خواهد ساخت.»
هال ليندسى، نويسنده يك كتاب پرفروش، همه¬ی تاريخ را - يعنى تاريخ خاورميانه و همه¬ی جهان را - به كمك قرائت كتاب مقدس تعبير مى‏كند. او در كتاب خود به نام «زمين، سياره¬ی بزرگ مرحوم» مى‏گويد: دولت اسراييل، خط مرزى ميان رويدادهاى عمده¬ی كنونى و آينده است.
ليندسى مى‏گويد: «پيش از اين كه يهوديان تشكيل يك ملت بدهند، هيچ چيز درست سر جايش نبود. تنها حالا كه اين اتفاق افتاده است، تحقق همه¬گونه¬ی علايم پيشگويى‏هاى نبوى، دارد سر جاى خودش قرار مى‏گيرد. زيرا كه برخى فضاهاى قدرت سياسى بايستى نخست پديد مى‏آمد و اكنون بنابر الگوى پيشگويى‏هاى نبوى، كانون همه¬ی جهان در خاورميانه و به ويژه در سرزمين اسراييل امروزى متمركز شده است. همه¬ی ملت¬هاى جهان بر اثر آنچه كه در آن جا مى‏گذرد، به رنج و عذاب خواهند افتاد و در آن درگير خواهند شد. حالا مى‏توانيم ببينيم چگونه آنچه كه در اين زمان¬ها روى مى‏دهد، مانند همين اتفاق¬هايى كه روزنامه‏ها مى‏نويسند، درست با الگوى پيشگويي¬هاى نبوى جور درمى¬آيد.
ناخداى پيشين يك قايق رودخانه‏اى كه تولد دوباره يافته و طلبه¬ی سمينارهاى مذهبى ليندسى شده است، چهار سرانجام را براى مرحوم سياره¬ی بزرگ زمين پيشگويى كرده است كه همگى دربردارنده¬ی پيشگويى‏هاى نبوى كتاب مقدس هستند و در همه¬ی آنها اسراييل نقش اساسى را ايفا مى‏كند.
من ليندسى را در سال 1985، در يك گردهمايى دعاى صبحانه براى اسراييل، ملاقات كردم. او به عنوان ناظر و كارپرداز تحقق پيشگويي¬هاى نبوى، نسبت به بسيارى از پيشينيان و حتى رقيبان خود برترى در خور ملاحظه‏اى دارد. او از زمره واعظان سنتى برحذر دارنده از آتش دوزخ و لعنت ابدى نيست. ليندسى با صداى كم و آرام و قيافه‏اى روشنفكرنما، آدمى است تقريباً پنجاه ساله، با سرى پر از موها و سبيل¬هاى تيره. وى در شگرد جازدن خود به عنوان كارشناس رويدادهاى تاريخ عمومى جهان، به استادى رسيده است. ظاهر آدمى دل¬سوز و در غم ديگران و علاقمند به آنان را دارد. او در محافل وعظ و خطابه و حوزه‏هاى مذهبى - كه در آنها مدت هشت سال به عنوان عضو هيأت علمى «جنگ صليبى دانشجويان در راه مسيح» كار كرده است - به عنوان سخنران و مبلغ شناخته شده پيشگويي¬هاى مكاشفه‏اى انبيا محبوبيت دارد.
ليندسى در برداشت خود از كتاب مكاشفات، به گفته¬ی خودش «روش استقرايى و استنباطى» دارد. او مى‏كوشد آنچه را كه خداوند، از خلال دانش فنى و مجموعه¬ی واژگان محدود يوحناى رسول مى‏خواهد بگويد، استنباط و نتيجه‏گيرى كند. به عنوان مثال، يوحناى رسول، در مكاشفه يا رؤياى خود، ملخ¬هايى را با دم عقرب ديده بود. ليندسى حدس مى‏زند كه اينها هلى¬كوپترهاى كبرا هستند كه از دُم¬شان، يك نوع گاز فلج كننده¬ی اعصاب پخش مى‏كنند.(11)
ليندسى با قطعيت اظهار مى‏كند: نسلى كه از 1948 به اين سو به دنيا آمده است، شاهد عينى دومين ظهور مسيح خواهد بود.
اما پيش از آن رويداد، ما بايد هم جنگ «ياجوج و ماجوج» را ببينيم و هم نبرد هارمجدّون را. كشتار همه¬سوزى بدين¬گونه آغاز خواهد شد: همه¬ی عرب¬ها به اضافه كنفدراسيون روسيه، به اسراييل هجوم خواهند برد.
او در كتاب «دنياى نوينى دارد فرا مى‏رسد» مى‏نويسد: «فكرش را بكنيد، دست كم 200 ميليون سرباز از مشرق زمين، با ميليون¬ها سرباز بيشتر از مغرب زمين، تحت رهبرى دجال، امپراطورى نوزاده (يعنى اروپاى غربى)!
«عيسى مسيح، نخست كسانى را كه شهر او، اورشليم را غارت كرده‏اند، تار و مار خواهد كرد؛ سپس ارتش¬هايى را كه در دره¬ی مجدو يا هارمجدّون جمع شده‏اند، به هلاكت خواهد رسانيد. تعجبى ندارد اگر تا فاصله 200 مايلى اورشليم، خون تا دهنه¬ی اسبان بايستد .... همه¬ی اين دره با آلات و وسايل جنگى، حيوانات و جسدهاى آدميان، و با خون، پر خواهد شد!»
ليندسى مى‏نويسد: «باور نكردنى مى‏نمايد! ذهن آدمى، حتى نمى‏تواند رفتار ضد بشرى انسان با انسان را تصور بكند. با اين حال، خداوند اجازه مى‏دهد كه انسان در آن روز، ماهيت خود را به تمامى به نمايش بگذارد.
با خواندن كتاب ليندسى، من هيچ نشانى از روح آوگوستين قديس را در كتاب «شهرخدا» نمى‏يابم. وقتى او اعلام مى‏كند كه همه¬ی شهرهاى جهان در جنگ هسته‏اى آخرالزمان ويران خواهند شد، كوچك¬ترين اثرى از اندوه در او ديده نمى‏شود؛ «تصورش را بكنيد، شهرهايى مانند لندن، پاريس، توكيو، نيويورك، لوس¬آنجلس و شيكاگو با خاك يكسان شده باشند!»
تنها نيروهاى مشرق زمين، يك¬سوم جمعيت جهان را نابود خواهند كرد. ليندسى مى‏نويسد:«مسيح زمين را ويران خواهد كرد و مردمانش را خواهد سوزاند. هنگامى كه «جنگ بزرگ آخرالزمان» به چنان نقطه¬ی اوجى رسيد كه تقريباً تمام آدميان كشته شدند، «عظيم‏ترين لحظه» فرا مى‏رسد - و مسيح با نجات دادن مؤمنان باقى مانده، نوع بشر را از نابودى كامل نجات خواهد داد. در اين ساعت، آن يهوديانى كه كشته نشده باشند، به دين مسيح خواهند گرويد.
ليندسى مى‏گويد، پس از نبرد هارمجدّون، تنها 144000 يهودى زنده خواهند ماند و همه¬ی آنان چه مرد، چه زن و چه كودك، در برابر مسيح سجده خواهند كرد و به عنوان مسيحيان نوآيين، همگى خود به تبليغ كلام مسيح خواهند پرداخت و چنين به وجد درمى¬آيد: «تصورش را بكنيد! اينها شبيه 144000 بيلى گراهام يهودى خواهند شد كه همگى با هم شروع به تبليغ كنند!»
جرى فال ول، موضوع هارمجدّون را تقريباً به هر موضوع ديگر ترجيح مى‏دهد. او در موعظه¬ی دوم دسامبر 1984 خود، وعظ خود را با قرائت آيه¬ی شانزدهم از باب شانزدهم مكاشفات آغاز كرد - كه نخستين و تنها مورد ذكر هارمجدّون را در كتاب مقدس به دست مى‏دهد (12) - پس از ذكر اين آيه اعلام كرد:
«اين سخن در قلب مردم ترس مى‏پراكند! آخرين بار نبردى پيش مى‏آيد، سپس خداوند همه¬ی كيهان را در اختيار خود مى‏گيرد. كتاب مقدس در باب¬هاى 21 و 22 مكاشفات، به ما مى‏گويد، خداوند اين زمين را - يعنى آسمان¬ها و زمين را - ويران خواهد كرد و پطرس قديس در نوشته‏هاى خود مى‏گويد كه آن ويرانى، با يك حرارت بسيار سوزان يا انفجار بس نيرومند همراه خواهد بود.»
فال ول در «همه¬سوزى در هارمجدّون» ادامه مى‏دهد كه «دجال، وارد خاورميانه مى‏شود و هيكل (تنديس) خود را در معبد يهودى، يعنى مقدس‏ترين معبدهاى مقدس، نصب مى‏كند و تقاضا مى‏كند كه همه¬ی جهان آن را به جاى خداوند بپرستند.
ميليون¬ها يهودى ديندار در اين مرحله كشته خواهند شد (آيه¬ی هشتم از باب سيزدهم كتاب زكرياى نبى (13))، اما باقيماندگان نجات خواند يافت (آيه¬ی نهم از باب سيزدهم كتاب زكرياى نبى) و خداوند، به گونه¬ای خارق¬العاده آنان را در طى مدت سه سال و نيم آخر دوران آزمايش سخت، از خود پنهان خواهد ساخت. برخى خود را در شهر پترا (واقع در كشور اردن) كه داراى سنگ¬هاى سرخ است تصور خواهند كرد. من نمى‏دانم چگونه، اما خداوند آنان را حفظ خواهد كرد؛ زيرا كه يهوديان امت برگزيده¬ی خداوند هستند.»
فال ول با نقل آيه¬ی یازدهم از باب دوازدهم كتاب زكرياى نبى (14) و آيه¬ی شانزدهم از باب شانزدهم كتاب مكاشفه¬ی يوحناى نبى و همچنين آيه‏هاى سى¬وپنجم و سى¬وششم باب سى¬وچهارم و آيه¬ی نخست همين باب سى¬وششم از صحيفه¬ی اشعياى نبى (15) مى‏گويد:
«ميدان نبرد هارمجدّون از مجدو در شمال تا ادوم در جنوب، فاصله‏اى در حدود 200 مايل كشيده شده است. اين ميدان از درياى مديترانه در غرب تا تپه‏هاى موآب در شرق خواهد بود؛ يعنى فاصله‏ى حدود 100 مايل و شامل وادى يهوشافاط هم مى‏شود. آيه¬ی دوم و همچنين دوازدهم باب سوم صحيفه يوييل نبى (16) را بخوانيد. مركز همه¬ی اين ناحيه بنابر آيه‏هاى 1 و 2 باب چهاردهم كتاب زكريايى نبى (17) - شهر اورشليم و وادى جزرال، خواهد بود.
«در اين وادى چندين ميليون مردم به هارمجدّون درمى¬آيند كه شمار آنان بى¬گمان نزديك به 400 ميليون نفر خواهد بود. اينان براى آخرين همه¬سوزى بشريت جمع خواهند شد و يوييل نبى در آيه¬ی 14 باب سوم كتاب خود مى‏گويد، شاهان با ارتش¬هاى خود، از شمال و جنوب و شرق و غرب خواهند آمد. اين وادى، در برجسته‏ترين مفهوم آن، وادى تصميم درباره¬ی بشريت خواهد بود كه چنانكه در مكاشفه يوحناى رسول اشارت شده است (آيه 15 باب نوزدهم) (18)، چرخشت خمر غضب و خشم خداى قادر مطلق، در آن ريخته خواهد شد.
«چرا اين ارتش¬ها در آنجا خواهند جنگيد؟ چرا دجال ارتش¬هاى همه¬ی جهان را بر ضد خداوند عيسى مسيح رهبرى خواهد كرد؟ در درجه¬ی نخست از اين رو كه او از سلطنت خداوند نفرت دارد؛ نبرد، هميشه نبرد شيطان بر ضد مسيح بوده است. اين يك دليل. دوم، اين امت¬ها به علت فريب شيطان خواهند آمد. سوم، به علت نفرت اين امت¬ها نسبت به خداوند عيسى مسيح. برخى معجزات در طى اين نبرد ظاهر خواهد شد. نهر عظيم فرات خشك خواهد شد (مكاشفه يوحناى رسول، آيه 12 باب 16) (19) و ويرانى اورشليم حادث خواهد گرديد.»
فال ول باز با نقل مكاشفه¬ی يوحناى رسول، به سخن خود ادامه مى‏دهد: «تمامى مرغانى كه در آسمان پرواز مى‏كنند، به جهت ضيافت عظيم خدا فراهم مى‏شوند تا بخورند گوشت پادشاهان و گوشت سپه¬سالاران و گوشت جباران و گوشت اسب¬ها و سواران آنها و گوشت همگان را، چه آزاد، چه غلام، چه صغير و چه كبير.»
فال ول ادامه مى‏دهد: «يوحنا در مكاشفه¬ی خود وحش را ديد.» و پادشاهان زمين را و لشكرهاى ايشان را كه جمع شده بودند تا با خداوند عيسى مسيح و لشكر او جنگ كنند. در رؤياى يوحنا مردى هست كه بر اسب سفيدى سوار است. هنگامى كه جنگ هارمجدّون به پايان رسيد و ميليون¬ها نفر به خاك هلاك افتادند، خداوند عيسى مسيح، وحش و نبى كاذب (دجال) را زنده به درياچه¬ی آتش افروخته شده به كبريت خواهد انداخت» و عيسى مسيح، همه¬ی دشمنان ديگرش را كه به گونه‏اى در هارمجدّون زنده مانده‏اند هلاك خواهد كرد.
فال ول تصوير وحشتناكى از پايان جهان تصوير كرده است؛ اما به نظر نمى‏رسد كه از آن هيچ غم و اندوهى و حتى نگرانى، داشته باشد. در واقع او وعظ خودش را با لبخند بزرگى به پهناى صورتش و گفتن اين جمله، به پايان برد:
«هى، چه عظمتى دارد مسيحى بودن! ما آينده‏اى بس عالى در پيش رو داريم.»
پس از گوش دادن به اين موعظه، من نوار «دكتر جرى فال ول، پيشگويى‏هاى كتاب مقدس را تعليم مى‏دهد» را كه توسط «ساعت جزوى از كتاب مقدس كهن» در سال 1979 منتشر شده بود، گذاشتم. فال ول در اين نوار مى‏گويد:
«چنانكه مى‏بينيد، هارمجدّون واقعيت است، واقعيتى وحشتناك؛ اما شكر خدا، اين پايان روزگار امت¬هاى غیر يهودى و غیر مسيحى است. زيرا كه پس از آن، صحنه براى سلطنت پادشاه ما، خداوندگار عيسى مسيح، در نهايت قدرت و افتخار آماده مى‏شود.
تقريباً تمام تعليم دهندگان كتاب مقدس كه من مى‏شناسم، بازگشت بسيار نزديك مسيح را پيش¬بينى مى‏كنند و من مشخصاً ايمان دارم كه ما بخشى از آن نسل آخرين هستيم. آن واپسين نسلى كه تا سلطان ما مسيح نيايد، نخواهد مرد.»
«در همين آخرها، پيش آمدهايى در روسيه اتفاق افتاده‏اند كه توسط حزقيال نبى، پيشگويى شده بود و بر ظهور مجدد نزديك خداوندگار دلالت مى‏كند. اين كمونيست¬ها بى¬خدا هستند، آنها مسيح را انكار مى‏كنند و هدف نهايى¬شان، تسخير جهان است. حدود 26 قرن پيش، حزقيال، نبى يهودى، پيشگويى كرده است كه چنين امتى، درست پيش از دومين ظهور مجدد مسيح، از شمال فلسطين قيام خواهد كرد.
«در باب¬هاى 38 و 39 كتاب حزقيال نبى، ما مى‏خوانيم كه نام اين سرزمين «روش» خواهد بود و اين در آيه¬ی 2 باب 38، ترجمه¬ی رسمى آمريكايى «روش» است: ر - و - ش. او، (يعنى حزقيال نبى) در ادامه¬ی پيش¬گويى‏هاى خود، نام دو تا از شهرهاى روش را مى‏برد. اين دو ماشك و توبال هستند. همه¬ی اينها در آيه¬ی دوم آمده است. اين دو نام، به نحو عجيبى شبيه مسكو و و توبولسك يعنى دو پايتخت حكومتى روسيه امروزى هستند.
«حزقيال همچنين نوشته است كه آن سرزمين ضد خدا است - يعنى در آيه¬ی 3 و بنابراين، خداوند ضد آن سرزمين است و باز او - در آيه 8 - مى‏گويد: كه روسيه يا «روش» در آخرين روزها، به اسراييل هجوم خواهد برد. بعد او - در آيه‏هاى 5 و 6 مى‏گويد: در اين هجوم، متحدان مختلفى، متفق روش خواهند بود. (20)
«او، اين متفقين را نام مى‏برد: ايران (كه ما در گذشته پارس مى‏ناميديم) جنوب آفريقا يا اتيوپى [!] شمال آفريفا يا ليبى، اروپاى شرقى (كه در اينجا در باب 38 جومر ناميده شده است) و قزاق¬هاى جنوب روسيه كه در اين باب توجرمه ناميده شده‏اند. در آيه 15 باب 38 كتاب حزقيال نبى، اين نبى نقش عمده¬ی اسبان را در اين هجوم توصيف كرده است. (21)
«البته قزاق¬ها، هميشه بيشترين و بهترين خيل اسبان را در تاريخ داشته‏اند. حزقيال (در آيه¬ی 12 باب 38 مى‏گويد: «هدف از اين هجوم، تاراج نمودن و بردن غنيمت (22) است. اما اگر كسى دو حرف نخست واژه (spoil) (23) را بردارد، فورى مى‏فهمد كه روسيه در حقيقت دنبال نفت (oil) است و اين درست همان جا است كه ما امروز در آن قرار داريم. بنابراين، اين است نبوت حزقيال درباره¬ی روسيه.»
«به رغم انتظارهاى خوشبينانه و سخت دور از واقع¬بينى دولت ما (درباره¬ی قراردادهاى كمپ ديويد در ميان اسراييل و مصر)، اين قرارداد پيمان پايدارى نخواهد بود. ما از صميم قلب براى صلح در اورشليم دعا مى‏كنيم. ما به يقين بالاترين احترام¬ها را براى نخست¬وزير اسراييل و رياست جمهورى مصر قايل هستيم. اين دو، مردان بزرگى هستند و در اين هيچ ترديدى نيست. اينان به يقين صلح مى‏خواهند. من به اين حرف ايمان دارم. اما هم شما و هم من مى‏دانيم، تا روزى كه خداوندگار ما عيسى مسيح، بر روى تخت داوود در اورشليم جلوس نكند، صلحى در خاورميانه، برقرار نخواهد شد.»
«آن روز دارد فرا مى‏رسد و به يقين فرا خواهد رسيد و شما و من هم بخشى از آن خواهيم بود. اما تا آن روز، يعنى تا روزى كه شاهزاده¬ی صلح و نجات دهنده¬ی ما بازگردد، هيچ صلحى در روى زمين وجود نخواهد داشت.»
وقتى فال ول با خبرنگار رابرت شير مصاحبه مى‏كرد - كه در شماره 4 مارس 1981 لوس آنجلس تايمز نیز منتشر شد - بيشتر نبرد هارمجدّون را در ذهن خود داشت. گفتگوى آن وقت اين دو از اين قرار است:
شير: «اما درباره¬ی آينده، شما در جزوه¬ی خودتان درباره¬ی هارمجدّون يك جنگ هسته‏اى را با روسيه پيش¬بينى مى‏كنيد.» فال ول:«ما باور داريم كه روسيه، به علت نيازش به نفت - چون حالا نفتش دارد تمام مى‏شود - به خاورميانه و به ويژه - به علت نفرتش از يهوديان - به اسراييل مى‏آيد و درست در همان وقت است كه درهاى جهنم باز مى‏شود. آن وقت به اعتقاد من چند همه¬سوزى هسته‏اى در اين كره زمين روى خواهد داد. زيرا [كتاب مقدس‏] مى‏گويد كه در جاده‏هاى دره اسدراون، تا 200 مايل، خون، تا دهنه¬ی اسبان راه خواهد افتاد و نيز از حوادث وحشتناكى صحبت مى‏كند كه يك انسان، بنا به شرح رساله¬ی دوم پطرس رسول در باب سوم - يعنى گداخته شدن عناصر از گرما - را تنها مى‏تواند به يك جنگ هسته‏اى نسبت دهد. اما من فكر مى‏كنم در پايان عصر كليسا، يعنى وقتى كليسا - چنانكه ما اصطلاحاً مى‏گوييم - از خود بيگانه شده يا فاسد شده، ربوده شده باشد - آن وقت جنگ و ستيزهاى افسارگسيخته‏اى، در روى زمين، روى خواهد داد.»
شير: «و روسيه...»
فال ول: «و روسيه هجوم خواهد كرد و سرانجام به كلى نابود خواهد شد.»
شير: «و همه¬ی جهان، جزء اين است؟»
فال ول:«نه، نه همه¬ی جهان، زيرا خداوند ما به جهان باز مى‏گردد. نخست، او مى‏آيد و كليسا را به دست خود مى‏گيرد. هفت سال بعد، بعد از هارمجدّون، يعنى آن همه¬سوزى وحشتناك او درست به همين زمان ما باز مى‏گردد. در نتيجه زمين نابود نخواهد شد. كليسا هم با او مى‏آيد تا در طى هزاران سال، در زمين با مسيح حكومت و سلطنت نمايد و سپس آسمان¬هاى نوين و زمين نوين و ابديت فرا مى‏رسد. اين است همه¬ی آنچه كه در آن كتاب درباره¬ی هارمجدّون گفته شده - و اين، البته فقط كليات مطلب است-.»
شير: اما مگر ممكن است كه روسيه با سلاح¬هاى هسته‏اى نابود شود، بى¬آنكه دنيا را نابود كرده باشد؟»
فال ول:«بله، البته منظورم اين نيست كه هر فرد روسى نابود مى‏شود، چون در آنجا هم مسيحيان بسيار والايى هستند. كليساى مخفى در روسيه و چين سرخ، به طرز بسيار مؤثرى، مشغول فعالیت هستند. اينان به هنگام از خود بيخود شدگى، نجات داده خواهند شد... آن جنگ، از شمال برافروخته مى‏شود - كه بايد از اتحاد شوروى باشد - و به وسط زمين مى‏رسد - يعنى اسراييل و خاورميانه و به اين علت است كه ما فكر مى‏كنيم جنگ و جدال توسط اتحاد شوروى شروع خواهد شد. به اين علت است كه بيشتر ما به ظهور نزديك عيسى مسيح اعتقاد داريم. به اعتقاد ما، ما داريم درست در روزگار پيش از ظهور مسيح به سر مى‏بريم.»
شير: «ظهور نزديك؟ منظورتان يك سال است، يا چند سال؟»
فال ول: «البته، هيچ كس اين را نمى‏خواهد - خداوند هشدار داده است كه هرگز تاريخى معين نكنيم. خداوند مى‏گويد: «هيچ انسانى، روز يا ساعت آن را نمى‏داند.» من فكر مي¬كنم هر گروه يا رهبر مذهبى كه تاكنون تاريخش را معين كرده باشد، به حيثيت و آبروى خداوند بى¬احترامى كرده و خودش را به زحمت انداخته است. ممكن است 50 سال بشود. البته من اين طور فكر نمى‏كنم که اين همه وقت داشته باشيم. من فكر مى‏كنم، ما داريم به يك بن بست مى‏رسيم. همه¬ی تاريخ دارد به نقطه¬ی اوج خود مى‏رسد. فكر نمى‏كنم كه بچه‏هاى من، همه¬ عمرشان را بكنند....»
فال ول در تراكتى كه با عنوان «جنگ هسته‏اى و دومين ظهور مسيح» توسط «ساعت جزوى از كتاب مقدس كهن»، در سال 1983 منتشر شد، چنين نوشته بود: «بر اثر اين آزمايش سخت، چنان خونريزى و ويرانى به بار خواهد آمد كه همه¬ی جنگ¬هاى پيش از آن بى¬اهميت خواهند بود.»
فال ول در فصلى از كتاب خود با عنوان «جنگ آينده با روسيه»، تهاجمى را از سوى شوروى به اسراييل پيشگويى مى‏كند كه به نابودى نيروى‏هاى شوروى در كوه¬هاى اسراييل، انجاميده خواهد شد.
كتاب مقدس نیز به عنوان سرانجام اين نبرد، به ما مى‏گويد كه پنج ششم (83 درصد) سپاهيان روسى، هلاك خواهند شد (حزقيال، آيه 2 از باب 39) و نخستين ميهمانى مهيب خداوند آغاز مى‏شود، (حزقيال، آيه‏هاى 4 و 17 تا 20 باب 39) (24). به نظر مى‏رسد كه ميهمانى مشابهى پس از آن، يعنى پس از نبرد هارمجدّون پيش بيايد (مكاشفه¬ی يوحنا، آيه‏هاى 17 و 18 از باب نوزدهم (25) و آيه¬ی 28 باب 24 انجيل متى (26)). تهديد كمونيستى براى هميشه پايان خواهد گرفت. هفت ماه طول مى‏كشد تا كشتگان را دفن كنند (حزقيال نبى، آيه‏هاى 11 تا 15 از باب سى و نهم). (27)

رستگار شدگان "ربوده" خواهند شد
در گشت سال 1983 كه به سرپرستی فال ول تشكيل شده بود، من به كلايد كه ظاهراً بخش¬های زيادی از كتاب عهد عتيق و عهد جديد را از بر كرده بود، گفتم كه درباره¬ی چگونگی پايان يافتن حالت جذبه و ربودگی، دچار معما شده‏ام. كتاب مقدس در اين¬باره چه می‏گويد؟
كلايد گفت كه اصطلاح فرو شدن به حالت جذبه و خلسه در كتاب مقدس يافت نمی‏شود؛ اما به معنای از خود بيخود شدن و ربوده شدن، هست و به صحنه‏ای كه در رساله¬ی اول پولس رسول به تسالو نيكيان، باب چهارم، آيه‏های 16 و 17 آمده است، اشاره دارد: «زيرا خود خداوند با صدا و به آواز رييس فرشتگان و با صور خدا از آسمان نازل خواهد شد و مردگان در مسيح اول خواهند برخاست. آنگاه ما كه زنده و باقی باشيم، با ايشان در ابرها ربوده خواهيم شد تا خداوند را در ملكوت استقبال كنيم و اين چنين هميشه با خداوند خواهيم بود.»
از كلايد پرسيدم: پس مسيح خواهد آمد و رستگاران را در هنگام ربودگی و از خود بيخودی، در خواهد يافت؟
- همين طور است.
و آيا او برای دومين بار ظهور خواهد كرد - يا با در نظر گرفتن ظهور او در 2000 سال پيش - اين ظهور او برای سومين بار خواهد بود - تا با دجال، در نبرد هارمجدّون، جنگ كند؟
كلايد گفت: «بله، همين طور است.»
از آنجا كه كلايد در اين¬باره مطمئن به نظر می‏رسيد، گفتم آيا ممكن است كه نبوت يعنی پيشگويی‏های انبيا هم داخل مقوله¬ی «تاريخ از پيش نوشته» باشد؟
كلايد توضيح داد: «شما بايد درك كنيد كه نبوت، تا همين اواخر كتاب بسته‏ای بود. زيرا خداوند به دانيال نبی تعليم داده بود كه آن كتاب را تا آخرالزمان مهر كند و شما اين نكته را در كتاب دانيال نبی، باب 12، آيه 4 می‏بينيد.» (28)
پرسيدم آيا كلايد باور می‏كند امروز هم انبيايی باشند كه مكاشفه‏های خود را مستقيماً از خداوند بگيرند؟
گفت: «نه لزوماً، اما مردمانی داريم مانند هال ليندسی و جری فال ول كه در كلام نبوت، بينش خاصی پيدا كرده‏اند.» برای كلايد نقل كردم كه يكبار در زمان كودكی خودم، وقتی از مدرسه به خانم برگشتم و مادرم را پيدا نكردم، ترسيدم كه مبادا ربوده شده باشد و من در اين جهان او را برای هميشه از دست داده باشم.
كلايد گفت: «اين اتفاق در هر زمانی ممكن است روی بدهد. به باور من، اين رويداد بعدی است و ميليون¬ها نفر ربوده خواهند شد. به عنوان نمونه، وقتی در فلوريدا، با همسايه‏ای كه هنوز به نجات¬بخش بودن عيسی مسيح اعتراف نكرده بود گلف بازی می‏كردم، به او شهادت دادم كه مسيح می‏تواند او را از لعنت ابدی نجات دهد. به او اخطار كردم كه ما داريم به آخرالزمان نزديك می‏شويم. ما در سرود اول كليسا می‏خوانيم: «فرزندان! اين ساعت آخر است و همانطور كه شنيديد، دجال دارد می‏آيد. به همين ترتيب دجال‏های بسياری آمده‏اند، بنابراين ما می‏دانيم كه اين ساعت آخر است و بعد، ما البته كلام خود مسيح را در مكاشفه¬ی يوحنا باب 22، آيه 20 داريم كه می‏گويد: «بلی، به زودی می‏آيم.» (29) پرسيدم كه كلايد دقيقاً انتظار دارد كه ربودگی چگونه صورت بگيرد؟ يعنی مسيح در ميان بازماندگان چگونه گزينش و انتخاب خواهد كرد؟
كلايد در حالی كه گويی به صحنه‏ای در آينده خيره شده باشد، گفت: «من داشتم با دوستم كه نجات پيدا نكرده بود رانندگی می‏كردم، كه ناگهان ربودگی رخ داد. من به هوا بلند شدم و از ماشين بيرون افتادم، گويی ماشين ديوانه¬وار از كنترل خارج شده بود و دوستم در اين سانحه كشته شد. سپس كلايد جمله‏ای را گفت كه هميشه دوست دارد تكرار كند: «از فكر اينكه با نجات دهنده¬ی خود روبرو گردم شاد می‏شوم.»
- و آن دوستی كه با او گلف بازی می‏كرديد چه شد؟ پس از اينكه ربوده شديد و در حالی كه در امنيت كامل منتظر نبرد آخرالزمان بوديد، آيا هنوز هم نگران او هستيد؟
گفت: «نه، نيازی نيست كه نگران باشم. رنج و عذاب دوستان و كسان مورد عشق و علاقه‏ای كه در جهنم به سر می‏بردند، كاملاً از خاطره رستگارشدگان بهشتی زدوده می‏شود.»
كلايد، پيش‏تر به من گفته بود كه زنش دو سال پيش مرده است. از او پرسيدم: آيا زنش و ديگر كسان خانواده‏اش رستگار شده‏اند؟
- نه و اين مرا عذاب می‏دهد. نه زنم پيش از مرگ نجات پيدا كرده بود، نه پسرم و بچه‏هايش، هيچ كدام از آنها رستگاری پيدا نكرده‏اند. آنان از اعتراف به مسيح خودداری كردند. من به بهشت می‏روم؛ از گفتن اين حرف نفرت دارم، اما آنان را در آنجا نخواهم ديد و به خوبی می‏دانم برای كسانی كه در برابر خداوندگار ما سجده نكرده‏اند، چه عاقبتی در نظر گرفته شده است. ما اين را از كتاب زكريای نبی، باب چهاردهم آيه 12 می‏دانيم كه «گوشت (بدكاران) در حالتی كه بر پای خود ايستاده‏اند، كاهيده خواهد گشت.» (30)
كلايد با صدای آرامی از انتقام و غضب الهی صحبت می‏كرد. مطمئن به نظر می‏رسيد كه خداوند به بيشتر مردگان و زندگان كنونی- يعنی همه¬ی كسانی كه تجديد حيات نيافته‏اند - مجازاتی را خواهد چشانيد كه هرگز آرامش هلاكت را در پی نخواهند داشت.
كلايد در زندگی هر روزه‏اش، آدمی است نرم¬سخن، باهوش، مهربان و در كار شغلی خودش هم بسيار موفق بوده است. اما تعهد او نسبت به جهان ديگر است. جهان ربودگی و رستگاری. به نظر او جهان ربودگی، يك امر واقعی است، نه يك رؤيای مكاشفه¬ای. از نظر عاطفی، او در دنيای مكاشفه¬ای خود، وجود خارجی دارد؛ زيرا كه برايش افسون كننده‏تر است و انرژی لازم جهت تحمل سختی‏ها و فرداها را، برايش تأمين می‏كند.
من از اين تعجب نمی‏توانم خودداری كنم كه كلايد چگونه فراموش می‏كند، درست همانطور كه در انجيل، كسی ممكن است خداوند را خدای انتقام و كينه ببيند، مي¬تواند به خدای عشق و محبت هم برسد؟ مسيح در پيام¬های خود ما را فرا می‏خواند كه سلاح را از خود دور كنيم و تسليم بشويم و مانند كودكان كوچك باشيم و نه هفت بار، بلكه هفت مرتبه هفت بار ببخشاييم.
ما همچنان قدم زنان، به بحث خود درباره¬ی يك موضوع گيج كننده ديگر كه با اينكه تا آنوقت به چندين وعظ در موضوع ربودگی گوش داده بودم، هرگز برايم روشن نشده بود، ادامه داديم. مسيحيان تجديدحيات يافته، دقيقاً تا چه مدت با مسيح در آن ملكوت اعلا در بهشت خواهند ماند؟
كلايد گفت: «هر وقت مسيح به زمين بازگردد، ما هم باز خواهيم گشت. در زمان جنگ بزرگ جهانی، هنگامی كه او بازگردد، همه¬ی بدكاران به هلاكت خواهد رسانيد و درستكارانی كه باقی خواهند ماند، يهوديان باقی مانده و نيكوكاران غیر يهودی و غیر مسيحی هستند که به درون سلطنت هزار ساله¬ی مسيح فرا خوانده خواهند شد. يعنی زمانی كه مسيح به عنوان پادشاه پادشاهان به مدت هزار سال در زمين حكمرانی خواهد كرد؛ در آن وقت، ما با او خواهيم بود.
«در پايان هزار سال، زمين كنونی و آسمانی كنونی ويران می‏شوند و زمين و آسمان تازه‏ای خلق خواهد شد و در آن زمين تازه، شهر آسمانی اورشليم تازه‏ای ساخته خواهد شد كه همه¬ی نجات¬يافتگان همه¬ی دوران¬ها در آن خواهند زيست. آن وقت ابديت آغاز می‏شود و پس از آن دنباله¬ی حوادث ديگر وجود نخواهد داشت. به اين ترتيب، ربودگی كليسا، در اين رشته رويدادها، نخستين اتفاق خواهد بود و اين رويداد، در هر لحظه ممكن است اتفاق بيفتد.»
به كلايد گفتم، من نگران جاهای دوردست كره¬ی زمين هستم که مردمشان، حتی اسمی هم از عيسی مسيح نشنيده‏اند. به همين علت، آيا آنها سزاوار فروافتادن در جهنم ابدی هستند؟
كلايد گفت: «حالا ما ديگر راديوی موج كوتاه داريم و در همه¬ی گوشه‏های دنيا می‏توانيم پيام¬های مسيح را بگيريم. به اين ترتيب مردمان بسيار زيادی، فرصت¬های فراوانی دارند كه از گناهان خودشان توبه كنند و عيسی مسيح را به عنوان نجات دهنده¬ی خودشان بپذيرند.»
بعد كلايد و من درباره¬ی تفاوت مسيح در دو دين يهودی و مسيحی به بحث پرداختيم و كلايد داستان «يك يهودی و يك مسيحی را نقل كرد كه نشسته بودند و در اين¬باره بحث می‏كردند و منتظر بودند و هر دو در اين نكته توافق داشتند كه مساله¬ی عمده در ذهنشان عبارت از اين است که آيا مسيح پيش از اين، در جهان بوده است؟»
سپس گفت: «من می‏گويم كه ما دارای سرنوشت مشتركی هستيم؛ يهوديان امروز در انتظار آمدن مسيح هستند و ما مسيحيان نیز در انتظار بازگشت مسيح هستيم. به اين ترتيب، وقتی مسيح واقعاً ظهور كند، عنوان مسيحی كه در انتظارش بوديم، باز خواهيم شناخت.»
اما من باور ندارم كه هيچ روحانی يهودی يا يهودی دينداری چنين حرفی بزند يا چنين احساسی داشته باشد. كسانی كه به دين يهود ايمان دارند، از اين عقيده كلايد كه همه¬ی يهوديان را در نظام اعتقادی خودش، به صورت يك گروه دارای اسم بی مسمّا به حساب می‏آورد و در طرح خود از بهشت و دوزخ و نجات خودش، آنها را در نهايت موجوداتی بی¬اهميت و هيچ كاره، در نظر می‏گيرد، خشمناك می‏شوند.
كلايد از پيچيدگي¬های زندگی، تصور ساده لوحانه‏ای دارد؛ مانند جنگ اتمی، آلوده شدن محيط زيست ما، انفجار جمعيت، گسترده شدن قحطی و گرسنگی، كسری موازنه¬ی پرداخت¬های جهانی، ماليات¬های بيشتر و امنيت كمتر و از اين¬گونه.
برای كلايد، فال ول، ليندسی و ميليون¬ها مردم مانند آنها، مسأله¬ تنها يك جواب دارد: «با مسيح، به راه راست برو و روح خداوند در قلب تو تجلی خواهد كرد» و بعد، پيش از آنكه تهديد ويران شدن جهان صورت بگيرد، تو به عنوان يك نفر رستگار شده، از زمين به ملكوت اعلا برده می‏شوی. به نظر كلايد، نيازی نيست كه انسان برای از ميان بردن آلودگی محيط زيست شهرهای خودمان و يا قحطی و گرسنگی همه¬گير در هندوستان و آفريقا كاری بكند؛ ما نبايد نگران گسترش يافتن سلاح¬های اتمی در دنيا باشيم؛ نيازی نيست كه سعی كنيم از جنگ ميان عرب¬ها و اسراييل جلوگيری كنيم؛ بلكه به جای همه¬ی اينها، بايد دعا كنيم كه اين جنگ دربگيرد و همه¬ی دنيا را در كام خود بكشد، زيرا كه اين، بخشی از طرح¬های آسمانی است.
من سخن فال ول را كه استدلال می‏كرد چرا جنگ آخرالزمان هسته¬ای او را نگران نمی‏كند، شنيده‏ام.
او گفت: «می‏داني چرا من از اين بابت هيچ نگران نيستم؟ برای اينكه اين جنگ، اينجا پيش نمی‏آد.» (31) البته منظورش اين بود كه در خاك آمريکا پيش نمی‏آيد!

ريگان: برای يك هارمجدون واقعی مسلح شويم‏
آيا رونالد ريگان با همان نظام اعتقادی كلايد، جری فال ول، جيمی سواگارت و ديگر هواخواهان مشيت الهی بزرگ شده است؟ آندرولانگ از واشنگتن دی سی كه بررسی ژرفانگری درباره¬ی ريگان و خداشناسی هارمجدون كرده است، به اين پرسش پاسخ مثبت مي¬دهد. اگر ريگان در دوران رياست جمهوری خودش هواخواه مشيت الهی نبوده باشد، پيش از آن بوده است.
لانگ، مدير تحقيقات انستيتو كريستيك كه يك مركز پژوهشی خالی از تعصب مسيحيان، يهوديان و مسلمانان است، می‏گويد: «مطالبی كه ريگان سال 1970 ابراز كرد و برای نخستين بار در سال 1985 افشا شد، ثابت می‏كند كه او، هواخواه مشيت الهی، يعنی معتقد به ايدئولوژی هارمجدون بوده است.» اين انستيتو در سال 1984، يك كنفرانس مطبوعاتی در موضوع ريگان و هارمجدون، ترتيب داد كه عنوان¬های درشت مطبوعات مهم سراسر آمريکا را به خود اختصاص داد.
لانگ در آن كنفرانس مطبوعاتی اظهار داشت: او و ديگران در انستيتو كريستيك می‏خواستند درباره¬ی ريگان و موضوع خداشناسی هارمجدون به تحقيق پردازند؛ زيرا اين امكان كه يك رييس جمهور شخصاً اعتقاد داشته باشد كه خداوند از پيش، يك جنگ هسته‏ای را مقرر فرموده است، يك رشته پرسش¬های دلهره¬آوری را مطرح می‏سازد؛ در چنين صورتی، يك رييس جمهور هواخواه مشيت الهی، آيا به راستی به عملی بودن گفتگوها درباره¬ی تسليحات هسته¬ای، اعتقاد خواهد داشت؟ در يك بحران هسته‏ای، آيا او از روی سنجيدگی و عاقلانه عمل خواهد كرد؟ يا اينكه در عمل يا بی¬صبری دگمه¬ی¬ (آغاز جنگ هسته¬ای) را فشار خواهد داد و در نتيجه شايد در ذهن خودش خيال می‏كند، كه دارد به تحقق اراده¬ی خداوند كه در كتاب مقدس نقشه‏های را برای آخرالزمان مقرر فرموده است، كمك می‏كند؟
لانگ كه در بررسی خود درباره¬ی ريگان و هارمجدون از كمك و همكاری لاری جونز، نويسنده و پژوهشگر نيويوركی و فارغ¬التحصيل دانشگاه كلمبيا برخوردار بود، توضيح داد كه: «يك هواخواه مشيت الهی و معتقد به خداشناسی هارمجدون، آدم بنيادگرايی است كه كتاب مقدس را همانند يك سالنامه مطالعه و آينده را پيشگويی می‏كند. هواخواهان مشيت الهی مانند جری فال ول، هال ليندسی، پت رابرتسون و ديگر رهبران دست راستی مسيحی، اعتقاد دارند كه كتاب مقدس، دومين ظهور نزديك عيسی مسيح را، پس از يك جنگ هسته¬ای سراسری، بروز فلاكت¬های طبيعی، سقوط و فروپاشی اقتصادی و اغتشاش ها و به¬هم ريختگی‏های اجتماعی، پيشگويی كرده است.
اينان اعتقاد دارند كه اين رويدادها، بايد پيش از دومين ظهور عيسی مسيح، اتفاق بيفتند و معتقد هستند كه طرح همه¬ی اينها در كتاب مقدس ريخته شده است. مسيحيان تجديد حيات يافته، پيش از آخرين دوران هفت ساله¬ی تاريخ، در وضع جسمانی خود، از صفحه¬ی زمين به ملكوت آسمان برده خواهند شد و با مسيح در آسمان محشور خواهند بود. آنان از آن بالا و در امنيت كامل، ناظر و شاهد جنگ¬های هسته¬ای و بحران¬های اقتصادی و آزمايش¬های سخت خداوندی خواهند بود. در پايان اين دوران آزمايش سخت خداوندی، اين مسيحيان تجديد حيات يافته، به همراه فرمانده¬ی عالی خود عيسی مسيح، بازخواهند گشت، تا در نبرد هارمجدون شركت كنند، دشمنان خدا را نابود كنند و سپس هزار سال بر زمين حكومت كنند.»
آيا ريگان به اين مطلب اعتقاد دارد؟
سه منبع، اين قضيه را روشن می‏كنند؛ نخست دوران كودكی او و نفوذ عميق مادرش نل ريگان كه سخت به كتاب مقدس معتقد بود. باب سلوسر مدير اجرايی شبكه سخن¬پراكنی مسيحی، در كتاب زندگی¬نامه ريگان به نام «شناخت درونی ريگان» (وردبوكس، 1984) می‏گويد كه اين مادر «به تحقق يافتن اراده خداوندی، شايد تا حد از پيش معلوم بودن سرنوشت، معتقد بود.»
سلوسر در يك سخنرانی راديويی زير عنوان «رونالد ريگان و نبوت هارمجدون» كه توسط خبرنگار راديوی دبليو.بی.ای.آی. به نام جوكواومو كارگردانی شده بود و در پاييز 1984 از ايستگاه¬های راديويی عمومی پخش شد، چنين توضيح داد:
«نل، مادر رونالد ريگان، بر او در همه¬ی زمينه‏ها، به ويژه در پرورش روحی ريگان جوان، نفوذ عميقی داشت.» «اين مادر كه يكی از پيروان مسيح شمرده می‏شد، با اخلاص و اعتقاد كامل در مراسم مذهبی شركت می‏كرد. وی زن بسيار پرهيزگار و كتاب مقدس خوانی بود. در نتيجه، طبيعی است كه به درستی يك زندگی مسيحی داشت.»
سلوسر در برنامه كواومو گفت: «ريگان به علت پرهيزگاری بيش از حد، بارها دچار زحمت شد.» سلوسر گفت: «ريگان، اين پرهيزگاری خودش را به صورتی مردانه، از نوع گاری كوپر و به صورت وسترن درآورد.» او، به جای گفتن جمله¬ی «خداوند بر من آشكار ساخت»، می‏گفت: «نخستين مشاورم، بر من آشكار ساخت.» البته كسانی كه ريگان را می‏شناختند، می‏دانستند كه منظورش از نخستين مشاور، خداوند است؛ سلوسر چنين نتيجه‏گيری كرد: «به اين ترتيب، شما می‏دانيد كه او در طی همه¬ی سال¬های زندگی خود، همچنان تحت تأثير آموزش و تلقينی قرار دارد كه در آغاز زندگی خود، از مادرش فرا گرفته بود.»
ريگان به نفوذ بسيار زياد تلقين و آموزش ابتدای زندگيش اقرار دارد. ريگان به ويليام رز، نويسنده مقاله¬ی مجله «زندگی مسيحی» در ماه مه 1968 چنين گفت: «می‏دانيد، من با انجيل بزرگ شده‏ام. من در جلسات درس روزهای يكشنبه مدت¬های دراز، درس انجيل می‏دادم.» ريگان ‏در درس¬های يكشنبه‏های اولين كليسای مسيحی شهر ديكسون، در ايالت ايلی نويز، وقتی شاگرد دبيرستان بود، درس انجيل می‏داد.
ريگان در مصاحبه‏ای كه در سال 1980 با جيم باكر كشيش انجيلی پروتستان داشت، باز درباره¬ی اين آموزش و تلقين دوران كودكی و نوجوانی خود، چنين گفت: «من خوشبخت بودم، زيرا مادری داشتم كه ايمان بزرگی را در روحم كاشت. اين ايمان، بسيار بزرگ¬تر از آن چيزی بود كه در موقعی كه مادرم اين كار را می‏كرد، حتی تصورش را می‏توانستم بكنم.»
ريگان علاوه بر مادر معتقد به انجيلش، تحت تاثير دوستان نزديكش هم قرار داشت كه بسياری از آنان، هواخواهان پر و پا قرص مشيت الهی بودند و اعتقاد داشتند خداوند امت برگزيده خود را، هم مورد لطف خاص خود قرار می‏دهد و هم مجازات می‏كند.
ريگان، در مقاله‏ای در مجله زندگی مسيحی، در سال 1968 نوشت كه در دوران كوتاهی كه در همان سال در بيمارستان بستری بودم، كشيش پروتستان شهر بل اير و بازيكن مشهور سابق فوتبال دان موماو و كشيش انجيلی بيلی گراهام به عيادتم آمدند و سپس اين داستان را نقل كرد:
«ما درباره¬ی اين مطلب گفتگو می‏كرديم كه چه مقدار از پيشگويي¬ها درباره¬ی دومين ظهور مسيح، به خصوص در این زمان، تحقق پيدا كرده‏اند. گراهام به من گفت رهبران جهان كه انجيل را مطالعه می‏كنند، يا آن را مطالعه كرده‏اند، چگونه به همين نتيجه رسيده‏اند كه ظاهراً هرگز در تاريخ، در طی يك دوران زمانی چنين كوتاهی، اين همه پيشگويی‏ها، راست درنيامده‏اند. پس از اين گفتگو، من از دان خواستم كه نوشتارهای بيشتری درباره¬ی اين پيشگويي¬ها برايم بفرستد، تا خودم بتوانم آنها را با متن كتاب مقدس مقايسه بكنم.»
ريگان به عنوان فرماندار يكی از بزرگ¬ترين ايالت¬های آمريکا از جهت وسعت و جمعيت، كارهای اجرايی بسيار زيادی داشت؛ با اين همه، وقت بسيار فرماندار را به اين كار اختصاص داد كه پيشگويي¬های انبيا و آخرالزمان را مطالعه كند. از قرار، تحقيق خود او در انجيل، او را دست كم تا حدودی به اين نتيجه رسانيد که اين نظر مذهبی را بپذيرد كه خداوند از پيش مقرر كرده است كه ميليون¬ها نفر از مردمانی كه امروز در قيد حيات هستند، در نبرد آخرالزمان كه هارمجدون ناميده می‏شود، كشته شوند.
در 20 سپتامبر 1970، در هنگام كارزار تبليغاتی برای دومين دوره¬ی فرمانداری ريگان، خواننده¬ی هاليوود، پت بون و همسرش شرلی و نيز دو نفر از كشيشان انجيلی بانفوذ و مردم¬پسند، يعنی جرج اوتيس و هاوالد بردسن، در خانه ريگان در شهر ساكرامنتو، از او ديدن كردند. در اين ديدار، گفتگوی درازی درباره¬ی پيشگويي¬های انبياء و علايم و نشانه‏های زمان، پيش آمد. از جمله آنچه كه بردسن با عنوان «ظهور روح القدس» توصيف كرده است. اوتيس، اين ملاقات را در كتاب خودش به نام «حادثه بزرگ»، «ديداری با يك شاه» نامگذاری كرده است و سلوسر همين ديدار را در كتاب خودش به نام «شناخت درونی ريگان» نقل كرده است.
هم سلوسر و هم اوتيس چنين نقل كرده‏اند: «در پايان اين گفتگو، همه¬ی حاضران همراه با فرماندار ريگان، دست به دعا برداشتيم.» اوتيس تحت تأثير اين حالت روحی قرار گرفته بود و ظاهراً ريگان هم همين وضع را داشت. اوتيس ارتقای رتبه¬ی ريگان را به رياست جمهوری پيشگويی كرد و دستان ريگان از پيشگويی اوتيس، به لرزه درآمد.
در 29 ژوئن 1971 فرماندار ريگان از بيلی گراهام تقاضا كرد يك سخنرانی روحانی برای دولت ايالتی و هر دو مجلس قانون¬گزاری ايالت كاليفرنيا ايراد كند. گراهام در سخنرانی خود اظهار داشت كه تنها راه جلوگيری از كمونيسم، «اجرا شدن طرح كتاب مقدس است. كتاب مقدس می‏گويد كه انسان خود را از زحمت و مرارتی به زحمت و مرارت ديگر و از قضاوتی به قضاوت ديگر می‏اندازد و روزی فرا می‏رسد كه خداوند در تاريخ انسان مداخله می‏كند و مسيح باز می‏گردد.»
به دنبال آن سخنرانی، ريگان ضيافت ناهاری به افتخار گراهام برپا كرد. حاضران در اين ضيافت عبارت بودند از اعضای كابينه ريگان و كاركنان آن و همچنين رييس جنگجويان جنگ صليبی گراهام در شهر ساكرامنتو و راوی اين داستان والت هانسون.
همين هانسون برای خبرنگار راديو دبليو.بی.ای.آی. نيويورك، يعنی جوكواومو، نقل كرد كه در هنگام ناهار، گراهام و ريگان سرگرم گفتگو درباره¬ی دومين ظهور خداوند ما، عيسی مسيح شدند و ريگان از گراهان پرسيد: «خوب، آيا شما معتقد هستيد كه عيسی مسيح به زودی می‏آيد؟ در اين صورت علامت¬ها و نشانه‏هايی كه بر آمدن او دلالت می‏كنند، كدامند؟»
گراهام پاسخ داد: «اين علامت¬ها و نشانه‏ها ... نشانگر آنند كه عيسی مسيح، درست در آستانه¬ی در است. مسيح در هر زمانی ممكن است ظهور كند.»
و سخن¬پراكنی كواومو، بنا به گزارش هانسون، چنين بود: «فرماندار ريگان، سخت تحت تأثير اين نكته قرار گرفت و با آن موافق بود.»
بنا بر اظهار نظر هرب الينگ وود، منشی قضايی فرماندار، در همان برنامه راديويی كواومو زير عنوان «رونالد ريگان و پيشگويي¬های هارمجدون» در سال 1971، ريگان كتاب¬های پرخواننده¬ی بسياری را در موضوع هارمجدون، مطالعه كرد. از جمله اين كتاب¬ها، كتاب ليندسی به نام «زمين، ستاره¬ی بزرگ مرحوم» بود كه در آن سال، بسیار مورد بحث قرار گرفت. الينگ وود كه خود يكی از معتقدان پر و پا قرص پرستش اسراييل و از جمله نبرد آخرالزمان است، گفت كه او و فرماندار ريگان، اغلب با هم می‏نشينند و درباره¬ی پيشگويي¬های كتاب مقدس به بحث و گفتگو می‏پردازند. الينگ وود كه خود مراسم دعای روزانه¬ی كاركنان اداره¬ی فرمانداری در دوران فرمانداری ريگان را اداره می‏كرد - كه منحصراً برای ريگان دعا می‏كردند - گفت: ريگان هميشه متن كتاب مقدس را نقل و يا به شيوه‏های مختلفی به آن اشاره می‏كرد.
ريگان اغلب درباره¬ی پيشگويی‏های انبياء صحبت می‏كرد. شواهد سال 1971 دلالت دارند بر اينكه، دست كم در اين سال، ريگان از هواخواهان مشيت الهی يا معتقد به پرستش اسراييل و ايدئولوژی هارمجدون بوده است. جيمس ميلز، رييس موقت پيشين مجلس سنای ايالت كاليفرنيا، برای مجله¬ی «سان ديه گومگزين»، اين رويداد را گزارش كرده است:
«نخستين سال دوره¬ی دوم فرمانداری ريگان و همچنين نخستين سال انتخاب ميلز، به عنوان رييس مجلس سنای ايالتی بود. اين دو نفر در ضيافتی كه به افتخار ميلز و با شركت فعالان انتخاباتی هر دو، در ساكرامنتو تشكيل شده بود، در كنار يكديگر نشسته بودند. ريگان با مهارت اعجاب‏انگيز و شادی و خنده¬رويی مسري¬اش، داشت لطيفه¬ی مشغول كننده‏ای درباره¬ی باربی اولد فيلد، اتومبيل¬ران مسابقه¬ای، تعريف می‏كرد. اما وقتی سرپيشخدمت، دو كاسه¬ی بزرگ شعله¬ور را در برابر فرماندار ريگان و ميلز، روی ميز گذاشت، ريگان رويش را به سوی ميلز كرد و «ناگهان» از او پرسيد: «آيا تاكنون دو باب 38 و 39 كتاب حزقيال نبی را خوانده‏ايد؟»
ميلز، فرماندار را مطمئن ساخت كه با بزرگ شدن در يك خانواده پروتستان تعميدی (32) معتقد به انجميل، باب¬های مختلف كتاب حزقيال نبی را كه درباره¬ی ياجوج و ماجوج (كه هواخواهان مشيت الهی می‏گويند همين روس¬ها هستند) صحبت می‏كند، بارها خوانده و بحث كرده است و همين طور ديگر باب¬های مربوط به آخرالزمان را در باب¬های شانزدهم و نوزدهم مكاشفه يوحنا.
ريگان گفت: «این نبی خشمگين عهد قديم، حزقيال است كه بهتر از هر كسی، قتل عمدی را كه عصر ما را به ويرانی خواهد كشيد، پيشگويی كرده.» در اين لحظه، ريگان با «خشم تندی» درباره¬ی كمونيست شدن ليبی صحبت كرد و مصرانه اظهار عقيده كرد كه «اين، علامت آن است كه زمان فرا رسيدن هارمجدون، دور نيست.»
ميلز سپس به ياد ريگان آورد كه اتيوپی هم در ميان نيروهای شيطانی خواهد بود و اضافه كرد: «اما برای من قابل درك نيست كه چطور هايله سلاسی، اين شير يهودا، رام دست يك عده كمونيست بشود و با امت برگزيده¬ی خدا به جنگ برخيزد.»
ريگان گفت: «نه، قبول دارم كه هنوز همه چيز در جای خودش قرار نگرفته است، اما تنها آن يكی مانده كه بايد انجام بشود. سرخ¬ها، بايد اتيوپی را بگيرند.»
ميلز گفت كه احتمال نمی‏دهد چنين حادثه‏ای پيش بيايد.
ريگان اصرار داشت: «اما من احتمال می‏دهم، اين امر ناگزير است. لازم است كه پيشگويی اين نبی، درباره¬ی اتيوپی تحقق پيدا كند و ملت اتيوپی هم يكی از امت¬های بی¬خدا بشود كه دست خود را بر ضد اسراييل بلند می‏كنند.» (سه سال پيش از اين گفتگو در ميان اين دو نفر، ميلز در مقاله¬ی خودش نوشت كه كمونيست¬ها هايله سلاسی را از سلطنت خلع كردند و شايد ريگان از تحقق پيدا كردن آشكار پيشگويی انبيا درباره¬ی ظهور مسيح خوشحال بشود.)
ميلز درباره¬ی آن ضيافت شام سال 1971 نوشت كه ريگان درباره¬ی وقوع يك هارمجدون هسته¬ای آينده «مانند واعظی كه برای يك دانشجوی شكاك، صحبت می‏كند» حرف زد. ريگان به ميلز گفته بود: «همه¬ی پيشگويي¬های ديگر كه بايد پيش از هارمجدون تحقق پيدا كنند، عملی شده‏اند. در باب 38 كتاب حزقيال آمده است كه خداوند فرزندان اسراييل را از بلاد كفر كه در آنها متفرق بودند، گردآوری می‏كند و آنان را دوباره به ارض موعود می‏آورد. اين رويداد، پس از تقريباً 2000 سال، دارد تحقق پيدا می‏كند. نخستين بار است كه همه چيز برای تحقق هارمجدون و دومين ظهور مسيح، در جای خودش قرار گرفته است.»
وقتی ميلز به ريگان يادآوری كرد كه «تنها چيزی كه در كتاب مقدس، درباره¬ی بازگشت مسيح از همه چيز صريح‏تر و واضح‏تر تصريح می‏شود، اين است كه هيچ كس نمی‏داند كه اين رويداد، چه وقت روی خواهد داد»، ريگان بيشتر با بالا بردن لحن صدايش تا حجم آن، پاسخ داد:
«همه چيز دارد در جای خودش قرار می‏گيرد. حالا ديگر زياد طول نمی‏كشد. حزقيال می‏گويد باران سيل آسا و تگرگ سخت آتش و گوگرد، بر گروه¬های دشمنان امت خداوند خواهد باريد. معنی اين، حتماً بايد اين باشد كه با سلاح¬های هسته¬ای نابود می‏شوند. حالا اين سلاح¬ها وجود دارند، اما در گذشته هرگز وجود نداشتند.»
ريگان ادامه داد: «حزقيال می‏گويد ياجوج، يعنی امتی كه نيروهای تاريكی را عليه اسراييل رهبری خواهد كرد، از شمال خواهد آمد. نسل¬های بسيار علمای كتاب مقدس مرتب گفته‏اند كه ياجوج بايد روس¬ها باشند. كدام امت قدرتمند ديگری در شمال اسراييل وجود دارد؟ هيچ. اما اين پيشگويی قبل از انقلاب روسيه، وقتی كه روسيه يك كشور مسيحی بود، هيچ معنی پيدا نمی‏كرد. اما حالا معنی پيدا كرده است. حالا كه روسيه كمونيست و بی¬خدا شده، حالا كه روسيه بر ضد خدا بلند شده، معنی پيدا كرده است. حالا ديگر كاملاً با توصيف قوم ياجوج جور درمی¬آيد.»
ميلز نتوانست از اين سخن ريگان، فكر او را به درستی بخواند. از اين رو پس از تمام شدن شام، سریع يادداشت¬های مفصلی از آنچه كه فرماندار ريگان گفته بود، برداشت و آن يادداشت¬ها كه در سال 1971 برداشته شده بود، پايه¬ی مقاله سال 1985 او را تشكيل داد.
ريگان، در سال 1976، در طی يك مصاحبه¬ی ضبط شده با جرج اوتيس خبرنگار كاليفرنيايی كه پيش‏تر از او ياد شد و ارتقای او را به پست رياست جمهوری پيشگويی كرده بود، درباره¬ی نبرد هارمجدون به بحث پرداخت. اوتيس در كتاب خودش به نام شبح هاجر(33) می‏نويسد او (ريگان) در انتظار جنگ ياجوج و ماجوج است (كه آن را به تهاجم شوروی به اسراييل «در آينده نزديك» تعبير می‏كند.) او در مصاحبه از ريگان می‏پرسد، آيا ريگان تصور می‏كند كه او هم «ربوده» خواهد شد و در آن دوران «آزمايش سخت» و وحشتناك نبرد نهايی نجات خواهد يافت؟ نجاتی كه به موجب خداشناسی هواخواهان مشيت الهی، تنها درباره¬ی كسانی كه تجديد حيات يافته باشند، عملی خواهد شد.
اوتيس پرسيد: آيا ريگان تجديد حيات پيدا كرده است؟
ريگان گفت: «بله، من هيچ زومانی را در زندگي¬ام نمی‏توانم به ياد بياورم كه به ياد خدا نبوده باشم و با اميد كامل، خدا را شكر می‏كنم؛ همانطور كه اغلب این کار را می‏كنم. با اين حال، بله، بايد با تجربه¬ی خودم به اين اعتقاد رسيده باشم كه يك بار، چيزی پيش آمد كه رابطه¬ی تازه‏ای - اما نه بر اثر احتياج - ميان من و خداوند برقرار شد.» و ريگان نتيجه گرفت «به معنايی كه من می‏فهمم، بايد بگويم، بله، من تجربه‏ای داشته‏ام كه بايد آن را به عنوان پيدا كردن يك حيات دوباره توصيف كرد.»
فرماندار ريگان، درباره¬ی هارمجدون با كشيش انجيلی كاليفرنيايی، هارلد بردسن هم صحبت كرده است. در فرصتی بردسن همراه با پت بودن و جرج اوتيس، در خانه¬ی¬ ريگان با او ديدار كرده بودند كه در طی آن فرماندار ريگان با تيك زدن در كنار تك تك سطور پيشگويي¬های كتاب مقدس «موجب خوشنودی و حتی تا حدودی شگفتی» بردسن و ديگر ديداركنندگان شده بود.
بردسن اين گفته¬ی ريگان را نقل می‏كند كه «ابتدا، يهوديانی كه به خدا ايمان نداشته باشند، به تمام كنار و گوشه‏های جهان پراكنده می‏شوند. اما وقتی اين دو اتفاق افتاد، خدا آنها را به كلی فراموش نمی‏كند. پيش از بازگشت پسر خدا، او آنها را دوباره در اسراييل گرد هم می‏آورد. حتی جزئيات وسايل حمل و نقل آنها به اسراييل هم در پيشگويی انبياء آمده است. او گفت كه بعضی از يهوديان با كشتی برمی¬گردند و ديگران به صورت كبوتر به لانه باز می‏گردند. به عبارت ديگر، آنها با كشتی يا هواپيما باز می‏گردند و در طی يك روز، امتی دوباره به دنيا خواهد آمد ...
او (ريگان) اين واقعيت را نقل كرد كه امت¬های جز يهودی و جز مسيحی تا زمانی كه زمان آن امت¬ها به سر آيد در اورشليم راه خواهند رفت و اين پيشگويی در سال 1967 كه اورشليم دوباره به زير پرچم اسراييل درآمد، تحقق پيدا كرد.»
بردسن ادامه می‏دهد «آنچه كه مرا زیاد تحت تأثير قرار داد اين واقعيت بود كه ديدم ريگان از نظر روحی، به طور خارق¬العاده‏ای رشد پيدا كرده است. مثال خوب اين رشد، آگاهی كامل او - از نظر مبحث آخرت و رستاخيز - نسبت به رويدادهای در حال وقوع و توانايی¬اش در گفتن اين بود كه اين گردهمايی دوباره، در همان روز سال 1948 پيش آمد، كه اسراييل از نو به عنوان يك ملت تشكيل شد.»
و بردسن سخن خود را اين¬گونه به پايان می‏برد: «اين احساس در من ايجاد شد كه ريگان كاملاً از هدف خداوند در خاورميانه آگاه است و به همين دليل، دورانی را كه ما حالا در آن زندگی می‏كنيم، دارای اهميت بخصوصی می‏داند، زيرا رويدادهايی كه در كتاب مقدس پيشگويی شده‏اند، همگی در اين دوران دارند تحقق پيدا می‏كنند.»
ريگان در سال 1980، به عنوان يكی از نامزدهای رياست جمهوری، باز هم درباره¬ی هارمجدون صحبت می‏كرد. او در مصاحبه با روحانی انجيلی جيم باكر از شبكه تلويزيونی پی. تی. ال. گفت: «ممكن است ما همان نسلی باشيم كه هارمجدون را می‏بيند.»
نويسنده انجيلی، داگ ويد كه در آن مصاحبه حضور داشته است، گزارش داد، بارها اين اين جمله را از ريگان شنيده است كه شايد آخرالزمان نزديك باشد. در ضيافت شامی كه در خانه¬ی ريگان در پاليسيد در كاليفرنيا در ساحل اقيانوس آرام، تشكيل شده بود و خانواده¬ی ويد هم در آن حضور داشتند، گفتگو به موضوع اتحاد شوروی و پيشگويي¬های كتاب مقدس چرخيد. در ميان اين بحث، از قراری كه ويد نقل می‏كند، ريگان به مهمانان خود اعلام كرد: «شايد ما نسلی باشيم كه هارمجدون را می‏بيند.»
و اين نكته، يك موضوع اتفاقی نبود. ويد می‏گويد: ريگان پيشگويي¬های كتاب مقدس و بحث¬های آن را درباره¬ی آخرت و پايان كار جهان، «از موضوع¬های پيش پا افتاده می‏داند» و اضافه می‏كند، در مصاحبه‏ای كه حضور داشته است، از او (يعنی ريگان) شنيده است كه همين نسل، شايد نسلی باشد كه هارمجدون را می‏بيند. كاملاً امكان دارد كه اين همان نسل باشد.»
در همان سال 1980، ريگان باز به عنوان نامزد رياست جمهوری، تفسير مكاشفه‏آميز ديگری كرد. چنان كه ويليام سافاير مقاله¬نويس در نيويورك تايمز گزارش می‏دهد، ريگان در ضمن سخنرانی برای گروهی از رهبران يهودی چنين گفت: «اسراييل تنها كشور دموكراسی پايدار است كه ما می‏توانيم به آن، به عنوان محلی كه در آن هارمجدون، ممكن است پيش بيايد، تكيه كنيم.»
رابرت شير خبرنگار، در مصاحبه مارس 1981 خود با جری فال ول فاش كرد كه رييس جمهور ريگان گفته است، ويرانی دنيای ما حقيقتاً ممكن است «به زودی زود» اتفاق بيفتد. فال ول به شير اين كلام ريگان را گفته بود كه «تاريخ دارد به نقطه¬ی اوج خود می‏رسد» و اضافه كرده بود گمان نمی‏كند كه ما حتی 50 سال هم با آن فاصله داشته باشيم و در برابر اين سؤال شير از فال ول كه پرسيده بوده: آيا ريگان هم با اين حرف او موافق بوده است يا نه؟ فال ول پاسخ داده بود: «بله، او هم با اين حرف موافق است. من گاهی اوقات اعتقاد پيدا می‏كنم كه ما حالا به سرعت داريم به هارمجدون می‏رسيم.»
دو سال بعد، ريگان ترتيبی داد تا فال ول در جلسه¬ی شورای امنيت ملی شركت كند و با كاركنان عالي رتبه دولت آمريکا درباره نقشه‏های جنگ هسته¬ای با روسيه، به بحث بپردازد. همچنين از قراری كه هال ليندسی می‏گويد، ريگان تصويب كرد كه نويسنده¬ی هواخواه مشيت الهی كتاب «زمين، ستاره بزرگ مرحوم» درباره¬ی يك جنگ هسته¬ای با روسيه، برای استراتژی¬پردازان پنتاگون سخنرانی كند.
در يكی از روزهای اكتبر 1983، ريگان فاش كرد كه هارمجدون همچنان ذهن او را اشغال كرده است. رييس جمهور ريگان در ضمن گفتگوی تلفنی خود با تام داين از كميته روابط عمومی آمريکا و اسراييل، يعنی نيرومندترين گروه هواخواه اسراييل در كنگره آمريکا، اين حرف را زده است. از قرار گزارش داين، رييس جمهور گفته است:
«می‏دانيد، من به انبيای كهن شما در عهد قديم برمی گردم؛ به علامت¬هايی كه هارمجدون را پيشگويی كرده‏اند و هميشه در اين شگفتی هستم كه آيا ما همان نسلی نيستيم كه ناظر آن پيشامد خواهيم بود؟ من نمی‏دانم شما اين اواخر به هيچ¬كدام از آن پيشگويي¬ها توجه كرده‏ايد يا نه؟ اما حرف مرا باور كنيد؛ اين پيشگويي¬ها به يقين زمان¬هايی را توصيف می‏كنند كه ما در آن به سر می‏بريم.»
ريگان در سه نوبت در سال¬های 1982، 1983 و 1984، برای بنگاه¬های سخن¬پراكنی مذهبی ملی (N.R.B) كه اكثريت بسيار بالای آن را هواخواهان مشيت الهی تشكيل می‏دهند و معتقد به نزديك شدن يك جنگ هسته‏ای هستند، سخنرانی كرد.
ريگان در سال 1982، در حالی كه اعضای N.R.B برايش كف می‏زدند، چنين گفت: شايد اين حادثه، ديرتر از آنچه كه ما فكر می‏كنيم، روی بدهد.» به نظر آنان جنگ آخرالزمان هارمجدون، خود پيش¬درآمد و مژده¬دهنده¬ی دومين ظهور مسيح خواهد بود.
ريگان در خطابه سال 1983 خود به N.R.B، اهميت كتاب مقدس را در زندگی خود، چنين توصيف كرد: «در ميان دو ورقه¬ی مقوايی كه اين كتاب منحصر به فرد را در ميان گرفته¬اند، پاسخ همه¬ی پرسش¬ها و همه¬ی مسأله¬هايی كه امروز در برابر ما قرار گرفته‏اند، وجود دارد.»
او در سخنرانی سال 1984 خود برای 4000 نماينده N.R.B، موافقت خود را با كسانی كه می‏گويند «بهتر است انسان بميرد، اما سرخ نباشد» (34) چنين ابراز داشت. او برای آشكار ساختن احساس خود در اين باره، داستانی را نقل كرد: وقتی در جلوی صحنه¬ی يك گردهمايی مذهبی در لوس¬آنجلس حضور داشتم كه پت بون خواننده، سخنران برجسته¬ی آن بود. دو دختر بودن هم كه در آن موقع دختركان كوچكی بودند، حضور داشتند. بون گفت: «با اينكه دو دختر را در روی زمين بيش از هر چيز دوست می‏دارد، ترجيح می‏دهد كه اين دو همين حالا با اعتقاد به خداوند بميرند، اما در يك رژيم كمونيستی بزرگ نشوند.» ريگان در همين سخنرانی سال 1984 خود برای نمايندگان N.R.B بون را برای گفتن چنين جمله¬ی سنگينی بر ضد شيطان كمونيستی، مورد تحسين قرار داد و گفت «تا وقتی بون اين حرف را نزده بود، من به او كم بها می‏دادم.»
بسياری از هواخواهان پر و پا قرص مشيت الهی، روسيه را شيطانی و امپراطوری شيطان می‏دانند. ريگان اين كلام را در 8 مارس 1983 ايراد كرده است: «آنها (اتحاد شوروی) كانون شيطان در دنيای مدرن كنونی هستند.» او باز ضمن سخنرانی برای انجمن مسيحيان پروتستان چنين گفت: «اعتقاد من بر اين است كه كمونيسم، فصل غم‏انگيز و عجيب ديگری از تاريخ بشر است كه حتی حالا آخرين صفحه¬هايش دارد نوشته می‏شود.»
جيمس ميلز، در مقاله¬ی پيش¬گفته‏اش در سان ديه گو مگزين، می‏نويسد: كاربرد اصطلاح «امپراطوری شيطان» در مورد شوروی توسط ريگان، تنها لفاظی و بازی با كلمات نبود كه برای خوشايند بنيادگرايان مذهبی و سياسی ابراز شده باشد، بلكه بيشتر اظهار عقيده‏ای بود كه «از عقيده‏ای كه آن شب، در سال 1971 ابزار كرده بود، برمی¬خاست.»
ميلز در مقاله¬ی خود نوشت كه ريگان در مقام رياست جمهوری «هميشه تعهد خود را نسبت به انجام وظايفش در تحقق اراده¬ی خداوندی، درست همانند هر متدين معتقد عالی مقام ديگری ابراز می‏دارد» و افزود: ريگان به ويژه انجام اين تعهد را كه در صدد باشد تا قدرت نظامی ايالات متحده و متفقان آن را بالا ببرد، همواره احساس می‏كند. ميلز چنين ادامه می‏دهد:
«درست است كه حزقيال نبی پيروزی ارتش اسراييل و متفقان آن را در جنگ وحشتناكی بر ضد نيروهای تاريكی، پيشگويی كرده است، اما مسيحيان محافظه¬كاری مانند ريس جمهور ما نبايد اين تفنن¬گرايی روحی را بر خود هموار كنند و اين پيروزی را مسلم فرض كنند. قدرتمندتر كردن نيروهای بر حق، برای اينكه در اين مهمترين جنگ پيروز بشوند، در چشم اينگونه آدم¬ها، خود به تحقق رسانيدن پيشگويی‏های خدايی است و آن را مبتنی بر اراده¬ی خداوندی در مورد آخرت و آمدن درباره¬ی مسيح برای سلطنت هزار ساله‏اش می‏دانند.»
«اگر ريگان هنوز هم به آنچه كه در سال 1971 به من گفته، اعتقاد داشته باشد - كه هنوز اعتقاد داشتن يا نداشتن او، خود موضوع بحث و گفتگوی بسياری از مقاله¬نويسان مطبوعات در سال¬های اخير بوده است - من هيچ ترديد ندارم كه او حالا مسئوليت¬های خودش را به عنوان رهبر دنيای غرب تلقی می‏كند و به نظر من چنين می‏رسد كه او در هنگام بيشتر تصميم¬گيري¬های سياسی خودش، زير نفوذ اين احساس است.»
ميلز باز ادامه می‏دهد: «طرز تلقی او درباره¬ی هزينه‏های نظامی و ناشنوايی او در برابر هرگونه خلع سلاح هسته‏ای، به يقين در زير نفوذ اين بينش مكاشفه‏ای قرار دارد.» زيرا كه «هارمجدون، آنگونه كه در كتاب¬های حزقيال نبی و مكاشفه¬ی يوحنا پيشگويی شده است، ممكن نيست در يك دنيای خلع سلاح شده تحقق پيدا كنند. هر كس كه معتقد باشد اين پيشگويي¬ها بايد تحقق پيدا كنند، نمی‏تواند عملی شدن خلع سلاح را بپذيرد. چون اين بر خلاف طرح خداوندی و كلام اوست.»
ميلز در ادامه¬ی سخن خود می‏گويد: «سياست¬های داخلی و پولی رييس جمهور هم با تعبيرهای مو به موی پيشگويي¬های كتاب مقدس همخوانی دارد.» چون «اگر دنيا به زودی به آخر برسد، ديگر دليلی ندارد كه درباره¬ی بازپرداخت بدهی‏های ملی كاری بكنيم.»
«پشتيبانی او از محافظه¬كاران نوينی مانند جيمس وات، در زمينه¬ی حفاظت محيط زيست هم - اگر بدين¬گونه به موضوع نگريسته شود - معنی پيدا می‏كند؛ چون اصولاً چرا بايد در بند حفظ محيط زيست بود؟ چرا بايد وقت و پول را بيهوده صرف حفاظت اين چيزها برای نسل آينده بكنيم؛ در حالی كه همه چيز - از جمله اين چيزها - سرانجام در يك آتش¬سوزی همه-جاگير، در آخرت خاكستر خواهد شد؟»
«تحقق پذيرفتن بازگشت مسيح به زمين»، به عنوان يك هدف سياسی، هرگز رقابت تأمين هزينه‏های وسايل و لوازمی مانند تراكتورهای آبی - خاكی را، برنمی¬تابد. بنابراين، نتيجه می‏گيريم كه همه¬ی برنامه‏های داخلی، به ويژه آنهايی كه مستلزم سرمايه¬گذاری هستند، بايد كنار گذاشته شوند، تا همه¬ی پول¬ها صرف تأمين مالی افزايش و تكميل سلاح¬های هسته‏ای بشوند، تا اينكه با راندن هلاكت آتشين بر سر دشمنان شيطانی خداوند و امت او، ممكن گردد."
يكی از برجسته‏ترين انديشه‏هايی كه توسط جيمس ميلز در مقاله‏اش ابراز شده اين است كه «هارمجدون، در دنيايی كه خلع سلاح شده باشد، نمی‏تواند تحقق پذيرد.» با اينكه همه¬ی ملت¬ها مشغول ساختن سلاح¬های بيشتر و بيشتری هستند - اما هيچ¬كدام بيشتر و سريع‏تر از ايالات متحده سلاح نمی‏سازند - امروز، بنا بر كتاب «ميدان¬های نبرد هسته‏ای» اثر ويليام ام. آركين و ريچارد دبليو. فيلد هاوس، ايالات متحد دارای 670 جنگ‏افزار هسته¬ای در 40 ايالت است كه جمع كلاهك¬های آنها بالغ بر 14599 کلاهک است. آلمان غربی ميزبان 3396 جنگ‏افزار هسته‏ای آمريکايی است؛ انگليس 1268؛ ايتاليا 549؛ تركيه 489؛ يونان 164؛ كره جنوبی 151؛ هلند 81 و بلژيك 25.
چنان¬كه وزير سابق دفاع، كلارك كليفرد، در 14 اوت 1985، در باشگاه ملی مطبوعات در واشنگتن دی.سی. اظهار كرد، «امروز قدرت ويرانگری نيروهای هسته¬ای جهان، يك ميليون بار نيرومندتر از قدرت بمبی است كه ما بر هيروشيما افكنديم؛ با اين همه، ما چه می‏كنيم؟ باز هم داريم سلاح¬های بيشتری می‏سازيم.»
از وقتی جرج بوش رييس جمهور شده است، ما نشانه‏ای در دست نداريم كه او شخصاً از خداشناسی هارمجدون پشتيانی كرده باشد. اما خبرنگارانی مانند الينور برچر از شهر لوييزويل، كنتاكی كورير جرنل (25 سپتامبر 1985) و ليز سميث خبرنگار نيويورك ديلی نيوز (3 اكتبر 1988) پرسش¬هايی را درباره¬ی اعتقادهای مذهبی دان و ماريلين كويل (معاون رييس جمهور و همسرش) مطرح ساخته‏اند. اين خبرنگاران گزارش داده‏اند كه «هم والدين دان و هم ماريلين كويل، در شمار پيروان متعصب سرهنگ رابرت بی ثايم (پسر) از شهر هوستون، يعنی هواخواهان دو آتشه مشيت الهی هستند كه گفته می‏شود «صدها بار دست راستی‏تر از جری فال ول است.»
من خودم، مصاحبه¬ی تلويزيونی ماريلين كويل را در شبكه تلويزيونی ای.بی.سی. گوش كرده‏ام كه از اعتقادهای مذهبی خودش و همسرش دفاع می‏كرد. اما از آنجا كه دال كويل، دسترسی نزديكی به «دگمه» (آغازگر جنگ هسته¬ای) دارد، خداشناسی او در مورد هارمجدون، بيش از تنها یک اعتقاد شخصی اهميت پيدا می‏كند. مسأله اينجاست كه اعتقاد او به اينكه خداوند خواستار نابودی كره¬ی ما، كره¬ی زمين است، ديگر به «مسأله»ی همه¬ی ما آمريکاييان مبدل می‏شود.
پي‌نوشت‌ها:
1- Armageddon
2- Esdraelon
3. متن آيه: «وى يك ملك تعناك و يكى ملك مجدو.»
4. متن سفر داوران باب پنجم، آيه 19: «پادشاهان آمده جنگ كردند. آنگاه پادشاهان كنعان مقابله نمودند؛ تعنك نزد آبهاى مجدو.»
5. متن دو آيه مكاشفه¬ی يوحناى سول، باب شانزدهم، آيه‏هاى 19 و 20: «و شهر بزرگ، به سه قسم منقسم گشت و بلدان امت¬ها خراب شد و بابل بزرگ در حضور خدا به ياد آمد تا پياله¬ی خمر غضب¬آلود خشم خود را بدو دهد و هر جزيره گريخت و كوه¬ها ناياب گشت.»
6. «و ششمين پياله¬ی خود را بر نهر عظيم فرات ريخت و آبش خشكيد تا راه پادشاهانى كه از مشرق آفتاب مى‏آيند مهيا شود.»
7. متن باب سى و هشتم، آيه 4 تا 7 كتاب صحيفه حزقبال نبى: «... و تو را با تمامى لشكرت بيرون مى‏آورم، اسبان و سواران كه جميع ايشان با جمعيت تمام آراسته و جمعيت عظيمى با سپرها و مجن¬ها و همگى ايشان شمشير به دست گرفته. فارس و كوش و فوط با ايشان و جمع ايشان با سپر و خود. جومر و تمامى افواجش و خاندان توجرمه از اطراف شمال با تمامى افواجش و قوم¬هاى بسيار همراه تو.»
8. متن آيه‏هاى 18، 19 و 20 باب سى و هشتم كتاب حزقيال نبى:«خداوند يهوه مى‏گويد در آن روز، يعنى در روزى كه جوج به زمين اسرائيل برمى¬آيد، همانا حدت خشم من به بينيم خواهد برآمد، زيرا غيرت و آتش خشم خود گفته‏ام كه هر آينه در آن روز تزلزل عظيمى در زمين اسرائيل خواهد شد و ماهيان دريا و مرغان هوا و حيوانات صحرا و همه حشراتى كه بر زمين مى‏خزند و همه¬ی مردمانى كه بر روى جهانند، به حضور من خواهند لرزيد و كوه¬ها سرنگون خواهد شد و صخره‏ها خواهد افتاد و جميع حصارهاى زمين منهدم خواهد گرديد.»
9. متن آيه‏هاى هشتم و نهم باب سيزدهم كتاب زكرياى نبى: «و خداوند مى‏گويد در تمامى زمين دو حصه منقطع شده خواهند مرد و حصه¬ی سوم در آن باقى خواهد ماند و حصه¬ی سوم را از ميان آتش خواهم گذرانيد و ايشان را مانند قال گذاشتن نقره، قال خواهم گذاشت و مثل مصفى ساختن طلا ايشان را مصفى خواهم نمود و اسم مرا خواهند خواند و من ايشان را اجابت نموده خواهم گفت كه ايشان قوم من هستند و ايشان خواهند گفت يهوه خداى ما مى‏باشد.»
10. متن آيه¬ی دوازدهم از بابت سى و نهم كتاب حزقيال نبى: «و در آن روز موضعى براى قبر در اسراييل يعنى وادى عابريم را به طرف دريا به جرج خواهم داد و راه عبوركنندگان را مسدود خواهد ساخت و در آنجا جوج و تمامى جمعيت او را دفن خواهند كرد و آنرا وادى جوج خواهند ناميد.»
11. متن آيه‏هاى 3 تا 7 باب نهم مكاشفات يوحنا: «و از ميان دود ملخ¬ها به زمين آمدند و به آنها قوتى چون عقرب¬هاى زمين داده شد و بديشان گفته شد كه ضرر نرسانند، به گياه و نه به هيچ سبزى و نه به درختى؛ بلكه به آن مردمانى كه مهر خدا را بر پيشانى خود ندارند و به آنها [امر] داده شد كه ايشان را نكشند، بلكه تا مدت پنج ماه معذب بدارند و اذيت آنها مثل اذيت عقرب بود وقتى كه كسى را نيش زند و در آن ايام هر دم طلب موت خواهند كرد و آن را نخواهند يافت و تمناى موت خواهند داشت اما موت از ايشان خواهد گريخت.»
12. متن آيه 16 از باب 16 مكاشفه¬ی يوحناى قديس: «و ايشان را به موضعى كه آن را عبرانى هارمجدّون مى‏خوانند، فراهم آوردند.»
13. متن آيه¬ی 8 و 9 از باب 13 كتاب زكرياى نبى: «و خداوند مى‏گويد كه در تمامى زمين دو حصه منقطع شده خواهند مرد و حصه سوم در آن باقى خواهد ماند و حصه سوم را از ميان آتش خواهم گذرانيد و ايشان را مثل قال گذاشتن نقره قال خواهم گذاشت و مثل مصفى ساختن طلا ايشان را مصفى خواهم نمود و اسم مرا خواهند خوانند و من ايشان را اجابت نموده خواهم گفت: ايشان قوم من هستند و ايشان خواهند گفت كه يهوه خداى ما مى‏باشد.»
14. متن آيه 11 از باب 12 كتاب زكرياى نبى:«در آن روز، ماتم عظيمى مانند ماتم هددرمون در هموراى مجدون در اورشليم خواهد بود.»
15. در متن اصلى چنين است؛ اما باب سى و چهارم تنها 17 آيه دارد و به نظر مى‏رسد كه غلط چاپى باشد و درست آن: آيه‏هاى پنجم و ششم باب سى و چهارم باشد كه متن آن اينست: «زيرا كه شمشير من در آسمان سيراب شده است و اينك بر آدوم و بر قوم مغضوب من براى داورى نازل مى‏شود شمشير خدواند پرخون شده و از پيه فربه گرديده است؛ يعنى از خون بره‏ها و بزها و از پيه گرده قوچ¬ها.»
16. متن آيه‏هاى دوم و دوازدهم باب سوم كتاب بوييل نبى: «آنگاه جميع امت¬ها را جمع كرده به وادى يهوشافاط فرود خواهم آورد و در آنجا با ايشان درباره¬ی قوم خود و ميراث خويش اسراييل محاكمه خواهم نمود؛ زيرا كه ايشان را در ميان امت¬ها پراكنده ساخته و زمين مرا تقسيم نموده‏اند، امت¬ها برانگيخته شوند و به واى يهوشافاط برآيند؛ زيرا كه من در آنجا خواهم نشست تا بر همه¬ی امت¬هايى كه به اطراف آن هستند داورى نمايم.»
17. متن آيه‏هاى 1 و 2 باب چهاردهم كتاب زكرياى نبى: «اينك روز خداوند مى‏آيد و غنيمت تو در ميانت تقسيم خواهد شد و جميع امت¬ها را بر ضد اورشليم براى جنگ جمع خواهم كرد و شهر را خواهند گرفت و خانه‏ها را تاراج خواهند نمود و زنان را بى¬عصمت خواهند كرد و نصف اهل شهر به اسيرى خواهند رفت و بقيه¬ی قوم از شهر منقطع نخواهند شد.»
18. متن آيه 15 باب نوزدهم مكاشفه¬ی يوحناى رسول: «و از دهانش شمشيرى نيز بيرون مى‏آيد تا به آن امت¬ها را بزند و آنها را به عصاى آهنين حكمرانى خواهد نمود و او چرخشت خمر غضب و خشم خداى قادر مطلق را زير پاى خود مى‏افشرد.»
19. متن آيه¬ی 12 باب شانزدهم مكاشفه¬ی يوحناى رسول: «و ششمين پياله¬ی خود را بر نهر عظيم فرات ريخت و آبش خشكيد تا راه پادشاهانى كه از مشرق آفتاب مى‏آيند مهيا شود.»
20. متن آيه‏هاى 2 تا 8 باب 38 كتاب حزقيال نبى: «اى پسر انسان نظر خود را بر جوج كه از زمين ماجوج و رييس روش و ماشك و توبال است، بدار و بر او نبوت نما و بگو خداوند يهوه چنين مى‏فرمايد اينكه من اى جوج رييس روش و ماشك و توبال بر ضد تو هستم و تو را برگردانيده قلاب خود را بر چانه¬ات مى‏گذارم و تو را با تمامى لشكرت بيرون مى‏آورم اسبان تو سواران كه جمعى ايشان با اسلحه تمام آراسته جمعيت عظيمى با سپرها و مجن¬ها و همگى ايشان شمشيرها به دست گرفته، فارس و كوش و فوط با ايشان و جميع ايشان با سپر و خود جومر و تمامى افواجش و خاندان توجرمه از اطراف شمال با تمامى افواجش و قوم¬هاى بسيار همراه تو. پس مستعد شو و تو و تمامى جمعيتي كه نزد تو جمع شده‏اند خويشتن را مهيا سازيد و تو مستحفظ ايشان باش بعد از روزهاى بسيار از تو تفقد خواهد شد و در سال¬هاى آخر به زمينى كه از شمشير استرداد شده است خواهى آمد كه از ميان قوم¬هاى بسيار بر كوه¬هاى اسراييل كه به خرابه‏هاى دايمى تسليم شده بود، جمع شده است و آن از ميان قوم ها بيرون آورده شده و تمامى اهلش به امنيت ساكن مى‏باشند.»
21. متن آيه¬ی 15 باب 38 كتاب حزقيال نبى: «و از مكان خويش در اطراف شمال خواهى آمد و تو قوم¬هاى بسيار همراه تو كه جميع ايشان اسب سوار و جمعيتى عظيم و لشكرى كثير مى‏باشند.»
22. متن آيه¬ی 12 باب 38 كتاب حزقيال نبى: «تا تاراج نمايى و غنيمت را ببرى و دست خود را به خرابى‏هايى كه معمور شده است و به قومى كه از ميان امت¬ها جمع شده‏اند بگردانى كه ايشان مواشى و اموال اندوخته‏اند و در وسط جهان ساكنند.»
23. غنيمت معادل واژه انگليسى spoil است. از اين رو با برداشتن دو حرف نخست اين واژه oil مى‏ماند كه به معنى نفت است.
24. متن آيه‏هاى 2، 4، 17 تا 20 باب سى و نهم كتاب حزقيال نبى: «و تو را برمى¬گردانم و رهبرى مى‏نمايم و تو را از اطراف شمال برآورده بر كوه¬هاى اسراييل خواهم آورد.» (آيه 2). «و تو و همه¬ی افواجت و قوم¬هايى كه همراه تو هستند، بر كوه¬هاى اسراييل خواهيد افتاد و تو را به هر جنس مرغان شكارى و حيوانات صحرا، به جهت خوراك خواهم داد.» (آيه 4) «و اما تو اى پسر انسان، خداوند يهوه چنين مى‏فرمايد كه به هر جنس مرغان و به همه¬ی حيوانات صحرا بگو جمع شويد و بياييد و نزد قربانى من كه آنرا براى شما ذبح مى‏نمايم، فراهم آييد. قربانى عظيمى بر كوه¬هاى اسراييل تا گوشت بخوريد و خون بنوشيد. گوشت جباران را خواهيد خورد و خون رؤساى جهان را خواهيد نوشيد از قوچ¬ها و بره‏ها و بزها و گاوها كه همه¬ی آنها از پروارى‏هاى با شأن مى‏باشند و از قربانى من كه براى شما ذبح مى‏نمايم پيه خواهيد خورد تا سير شويد و خون خواهيد نوشيد تا مست شويد و خداوند يهوه مى‏فرمايد كه بر سفره¬ی من از اسبان و سواران و جباران و همه¬ی مردمان جنگى سير خواهيد شد.» (آيه‏هاى 17 تا 20).
25. متن آيه‏هاى 17 و 18 از باب نوزدهم مكاشفه¬ی يوحنا: «و ديم فرشته‏اى را در آفتاب ايستاده كه به آواز بلند تمامى مرغانى را كه در آسمان پرواز مي¬كنند ندا كرده و مى‏گويد بياييد و به جهت ضيافت عظيم خدا فراهم شويد تا بخوريد گوشت پادشاهان و گوشت سپه¬سالاران و گوشت جباران و گوشت اسبان و سواران آنها و گوشت همگان را چه آزاد، چه غلام و چه صغير و چه كبير.»
26. متن آيه¬ی 28 از باب بيست و چهارم انجيل متى: «و هر جا كه مردارى باشد، كركسان در آنجا جمع شوند.»
27. متن آيه‏هاى 11 تا 15 باب سى و نهم از كتاب حزقيال نبى: «و در آن روز موضعى را براى قبر در اسراييل يعنى وادى عابريم را به طرف مشرق دريا به جوج خواهم داد و راه عبوركنندگان را مسدود خواهد ساخت و در آنجا جوج و تمامى جمعيت او را دفن خواهند كرد و آن را وادى هامون جوج خواهند ناميد و خاندان اسراييل مدت هفت ماه ايشان را دفن خواهند كرد تا زمين را طاهر سازند و تمامى اهل زمين ايشان را دفن خواهند كرد و خداوند يهوه مى‏گويد روز تمجيد من نيك نامى ايشان خواهد بود و كسانى را معين خواهند كرد كه پيوسته در زمين گردش نمايند و همراه عبوركنندگان آنانى را كه بر زمين مانده باشند دفن كرده آن را طاهر سازند، بعد از انقضاى هفت ماه آنها را خواهند طلبيد.»
28- متن آيه¬ی 4 باب 12 كتاب دانيال نبی: «اما تو ای دانيال كلام را مخفی دار و كتاب را تا آخرالزمان مهر كن.»
29- متن آيه¬ی 20 باب 22 مكاشفه¬ی يوحنا: «او كه بر اين امور شاهد است می‏گويد بلی می‏آيم. آمين، بيان ای خداوند عيسی*.»
30- متن آيه¬ی 12 باب 14 كتاب زكريای نبی: «و اين بلایی خواهد بود كه خداوند بر همه¬ی قوم¬هایی كه با اورشليم جنگ كننده، وارد خواهد آورد* گوشت ايشان در حالتی كه بر پای خود ايستاده‏اند كاهيده خواهيد شد و چشمانشان در حدقه گداخته خواهد گرديد و زبان ايشان در دهانشان كاهيده خواهد گشت.»
31- گوينده¬ی در اينجا عاميانه سخن گفته است.
32- تعميدی يا Baptist نام يكی از فرقه‏های مذهب پروتستان است.م.
33- Ghost of Hagar
34- اين جمله¬ی كوتاه در زبان انگليسی دارای سجع می‏باشد: Better dead than red